[begin kantlijn boven – in ander handschrift] 6 en 7 Nov 82 [einde kantlijn boven] // Lieve Kee. Het is een beetje frischig gedempt herfstweer net wat te koud voor mij om uit te moeten en ik wou zoo graag naar jou schrijven na jouw gezellige brieven Het lijkt toch of het leven na de vacantie anders is geworden voor je. waar zou dat aan liggen. // Ik had toevallig naast elkaar een paar kiekjes van je uit drie periodes een uit Long Island ‘79 geloof ik in erg mooi japonnetje stralend en jong [begin doorhaling] een [einde doorhaling] twee uit [begin doorhaling] Richmond [einde doorhaling] begin vacantie ‘81 vlak voor de zomervacantie of er na en een van nu Washington [begin doorhaling] Richmo [einde doorhaling]. Dan is het erg opmerkelijk hoe je daarna (dus nu opgeknapt lijkt) alhoewel de kleding ouder is of lijkt en nonchalanter maar je houding je gezicht met je haar niet er op is zoo veel geanimeerder weer. // Het middelste zomer ‘81 lag me zoo zwaar op de maag en van je vermoeidheid [begin doorhaling] zov [einde doorhaling] voorjaar 82 heb ik geen fotootjes. Je studenten doen er goed werk [begin doorhaling] met [einde doorhaling] mee als ze me op de hoogte houden hoor! Periode ‘81 [begin onderstreping] leek [einde onderstreping] net ‘n verloren zaak. Hoop dat de conclusies niet helemaal fout zijn, maar de brieven van nu bevestigen het ook opleven van van de sfeer toch zeker Z.O.Z. // Ja zus ziektes bezwaarden ons wel erg. Vooral de vraag of ze in goede handen is. Dit lijkt me [begin onderstreping] nu [einde onderstreping] toch zeker wel als je dr mee bedoelt zorg en aandacht van de chirurg. Ze was zelf bijna steeds welgemoed eronder en ze zag er opmerkelijk veel beter uit ‘n erg innerlijke rust [begin onderstreping] leek [einde onderstreping] over haar gekomen. Ze is nu dus thuis en maandag 8 Nov. gaan we erheen. Broer en Gudel komen me hier halen en brengen me later weer terug. Cora lijkt ook veel meer opgeknapt na haar laatste bezoek aan die dokter v jullie aan de ZW-D. grens en zonder dat hij weet [begin onderstreping]hoe [einde onderstreping] het zoo verbeterd is hoeft ze nu beslist niet meer naar een specialist voor de darm (dikke). // Over een paar weken zitten we denk ik achter een glas (geluid)scherm. We hebben nu de bomen kaal zijn nog gauw ‘n paar kiekjes gemaakt van het uitzicht. Achter zal het ook anders worden, woningbouw maar niet direct achter ons. Geen autoweg langs opzij maar een wandelpad. Oorthuys maakte een foto van de maquette v de tuin. De twee witte hekjes van vroeger zullen weer zijn (en het zijhek word ook hetzelfde van maat en kleur en op den duur [begin doorhaling] wordt [einde doorhaling] kan dat weer // 2B Gelukkig heeft ze een goede verstandhouding met broer en die is wederzijds die kunnen elkaar wel een beetje aansteken geloof ik zooals je dat met kaarsjes kunt. We verwachten iedere dag morgen of zoo begint de glazen geluidswal te komen. iedere dag gebeurt er iets nu is het hek weg aan onze kant van de rijweg – en dat duurt zeker niet lang al staan er toch nog stevige boompjes tegen de geluidswal aan door veel wegkappen zijn die nu duidelijk te voorschijn gekomen. De betonkunstenaar krijgt op het viaduct duidelijk niet zijn zin. Hij trekt zich mopperend en ordinair [begin doorhaling] van [einde doorhaling] spottend zich terug. De privé ontwerpjes van het eind van de zijstraten zullen wel zeker komen en lijken me wel animerend te zullen worden ‘n leuk plan vind ik dat. Je weet toch dat Mevr v Ravestein gestorven is in een inrichting te Bilthoven en begraven bij kasteel Rozendaal bij Arnhem waar althans hij vandaan komt. Het is ‘n beetje romantisch altijd geweest die kant op en ik vind het een prettig idee. Het huis is door anderen bewoond onder hoede van de gemeente maar ‘t ziet er erg veel vervelend uit. Hij is in het Rosa Spierhuis in Laren. De andere bewoner v d laan de professor z’n naam weet ik niet precies hij is nu 96 loopt nog steeds op en neer naar de stad lijkt me. We hebben laatst [begin onderstreping] even [einde onderstreping] naar elkaar gelachen. Leuk, hè Lieder ohne Wörte. Hij woont een klein eindje verder maar zien elkaar bijna nooit maar toen jij vorige keer // 2 Lieve Kee. Het is nu al weer zooveel dagen later en nog steeds is er geen goed moment om te schrijven. Er komt zooveel op je af en meestal is het niet zooveel bijzonders en altijd door komt er een v de mevrouwen of de bel of de telefoon of de post. En op mijn leeftijd doe je overal zoo lang over. Dat beginnen broer en Gudel ook al te merken. Cora is erg in de weer om voor zus jaardag en zoo te helpen. Ze zegt wel moe te zijn maar kan het niet laten en ze is er vroolijk bij als ze de hele boel tracht te “jutten”. Dat zal ook wel weer ‘n beetje matigen maar het is op ‘t ogenblik wel goed voor zus die zich flink op peil weet te houden maar het is wel ontmoedigend dat het been zoo lang duurt. Maar zus en Cora zeggen dat eerste kleine wondje heeft ook maanden geduurd. Toch willen ze daarom geloof ik ook nog niet opereren aan de blinde darm. Ze ziet er goed uit en rustig en een beetje afzijdig van mij. Ze wil wel naar mij toe, om mij denken, maar verlangt niet naar mij voor zichzelf. Op dat gebied vind ik altijd onbegrijpelijk of duister Z.O.Z. // 3 met Cora vertrok naar Gladbach (of zoo) kwam hij juist voorbij en amuseerde zich over ‘t 3 opgewonden gevalletje dat moedig en levenskrachtig leek. We hebben ook mooi weer, mooi herfstweer, afgewisseld door wat (weinig) regen en sombere luchten heel stil alles in afwachting van de grote verandering binnen kort. Helma en Oorthuys hebben allebei nog wat uitzichtjes vastgelegd per telefoon. Oorthuys is een keer weer hier geweest, doodgelukkig toen zijn we naar Houten gereden omdat we dat zoo’n mooie naam vinden voor een dorp. Het dorp viel niet mee de buurt erg mooi. Het juist gesloten hotelletje voor bejaar- 2 dag tevoren gesloten. Jammer. Waarschijnlijk moeilijk om verder te boeren. Er stonden buiten nog 2 alum of stalen moderne stoeltjes en het autobusje waarmee de gasten wel eens rondgereden waren. Het lag voor een roman schrijver klaar. Tot voldoening kreeg ik ‘n nieuwe kennis: ze heet Liedewijde den Haan. Ze wil herinneringen v enkele oude menshen opschrijven en verzamelen voor later. Ze is interessant geloof ik of misschien zijn we erg lijkend op elkaar. Ze lijkt me + 48, is gescheiden (al lang?), geen kinder maar een moeder oud die verlamming aan haar handen heeft. Voor mij een goede waarschuwing denk ik zal er wat meer van horen. De kleermaker (ontwerper) van mijn bruine // 4 dikke wintermantel heeft haar erg geanimeerd naar mij toe te gaan. Ik heb nog niet weer kunnen reageren want de dagen zijn zoo kort! De uren die overblijven zoo schaarsch. Toch is dit goed lijkt me en ik zal na Maandag (zus jaardag) reageren. Ze had me voor het huis op straat aangesproken en we hebben direct 2 uren gepraat. Maandag komen broer en Gudel me halen om naar zus te gaan. We maken dan een afspraak voor de notaris (een vrouw, in Utrecht) hoe we een en ander moeten regelen. Ik kreeg 2 briefjes brieven deze week van [...] met fotootjes van je op de tentoonstelling. Heerlijk alles gaat direct in een [begin doorhaling] album [einde doorhaling] schetsplakboekje en ik ben er echt blij mee. Het ligt in de huiskamer. Je knapte weer zichtbaar op. Jammer dat die rooster weer veranderd is. Ik voelde met je mee het moed gevende van de Maandag vrij na ‘t weekendje. Nu moet ik stoppen dan kan hij nog mee. Ik lees niets meer over. Dag veel groetjes voor Flor en Wuschi voor jezelf “vriendschap en liefde”. Je Guup.