[begin toegevoegde tekst in blauwe pen] Dinsdag 17/3/1975 [einde toegevoegde tekst in blauwe pen] Lieve Kee in de urine niets bijzonders gevonden hoorde ik per telefoon. “Dan zal [begin tussengevoegde tekst in blauwe pen] ik [einde tussengevoegde tekst in blauwe pen] dus nog maar een beetje zoo doorleven” zei ik. ‘Dat zou ik maar doen u schijnt er nogal pleizier in te hebben” zei hij monter en vriendelijk. Zoo is de verstandhouding, maar toen ik vroeg hoe lang hij wegbleef vroeg hij waarom vraagt u dat? Ik: om allerlei kwaaltjes, onbelangrijk of belangrijk dat weet ik niet“ Zei hij “nou dan kijk ik toch of ik nog een plaatsje voor u vindt (hij zou Donderdag op vacantie gaan maar blijkbaar is dat gelukkig niet helemaal waar, want ik mag Donderdagmorgen kwart voor tien toch even komen voor de kwaaltjes. Het gaf me het prettige gevoel dat hij me toch wel serieus neemt, eigenlijk die kwaaltjes zijn ingewanden opgeblazenheid, geen drang bij de ontlasting, [begin tussengevoegde tekst in blauwe pen] erg [einde tussengevoegde tekst in blauwe pen] moe bij lopen op straat en soms knapt het ineens in m’n hoofd [begin onderstreping] even. [einde onderstreping] Ik geloof dat veel menschen dat hebben en dat het verband kan houden met m’n oren [begin tussengevoegde tekst in blauwe pen] en/of in slaap vallen? [einde tussengevoegde tekst in blauwe pen] Ik vertelde je nog niet dat het met m’n jongeling veel beter gaat alhoewel nog grote afstand. Ik geloof dat hij eindeloos achterdochtig kan zijn, misschien gevolg van ervaringen – en dat dit overgaat op ’n ogenblik. Ik kreeg anders ’n aardig aanbod: de dochter van mevrouw v Maarseveen die boven in de Erasmusl in een flat woont vroeg of ze niet bij mij kon komen wonen. Haar moeder woont aan de overkant en ze wil wel veel bij haar moeder zijn, maar het is haar daar te klein om er helemaal te wonen met haar moeder. [begin onderstreping in blauwe pen] Zij [einde onderstreping in blauwe pen] heeft de flat gekocht [begin tussengevoegde tekst in blauwe pen] voor 40.000 gld [einde tussengevoegde tekst in blauwe pen] maar wil niet dat haar moeder er voor haar uitgaat. Ik kan het uit mezelf Henk niet aandoen! [brief gaat verder in blauwe pen] Stom? Het zou het ei van Columbus zijn vinden zij en ik Ze werkt op een lab in ’t Antonius. Er zitten voor haar en voor mij risico’s in; als haar moeder overlijdt trekt zij in haar flat. Als ik overlijd dan kan ze niet blijven in dit huis denk ik. Bang is ze helemaal niet, en ik hoef geen zorg voor haar te hebben. ’n paar maanden kan ze nog wel wachten. (zij is het die zoo mooi de getemde feeks voordragen kon ze was jarenlang bij een dilettanten toneel. Schreef ik je dat ik in Wiebke [Wiefke?] ineens An als klein meisje terug zag? Ik kreeg er een schok(je) van en laat me niet los. Ik hoop maar dat die baan niet doorgaat. ’t Lijkt me naar voor Florence en als je ouder bent kan het zoo moeilijk zijn en wat heb je dan bereikt. [begin tekst in rechter kantlijn] maar ik kan het natuurlijk helemaal niet beoordelen. soms moet je kiezen. Ook dat de man boven je [einde tekst in rechter kantlijn] [begin tekst in linker kantlijn] zoo andere smaak heeft belooft nog niet veel goeds. Ik vind het wel een compliment voor je of zie ik dat ook niet goed [einde tekst in linker kantlijn] [begin tekst in boven kantlijn in groene stift] Dag! Veel liefs! Guup. [einde tekst in boven kantlijn in groene stift]