29-10-74 // Lieve Kee hier is dan het vervolgbriefje, ik weet niet waar ik gebleven was! Wat leuk dat je schreef over de hagelslag die al half ingepakt klaar stond. er moest toch even iets bij wat [begin dubbele onderstreping] jij [einde onderstreping] aan Florence geven kon, [begin tussengevoegde tekst] vond ik [einde tussengevoegde tekst] maar dat is dan ook in orde nu. Ik had nooit gedacht dat je die boterhammetjes met hagelslag mee naar “school” nam maar nu vind ik het zoo’n intens gezellig idee. Mevrouw die me hoorde klagen dat ik nooit iets voor [begin onderstreping] jou [einde onderstreping] te bedenken wist was de volgende morgen al met haar kraaien oogjes bij de drogist v (v d Star) gaan kijken en wist op te visschen ‘n reclame voor een SOS, ‘n begeleidertje Ik stuur dat hierbij in, bekijk het eens, en overweeg het practische nut ervan. Mevrouw die nog wat van me te goed had wil [begin tussengevoegde tekst] zelf [einde tussengevoegde tekst] graag een armbandje ervan. Dank voor je raad om naar verdere hulp te blijven uitkijken voor geval dat ----- maar [begin doorhaling] zoo [einde doorhaling] eenvoudig is het natuurlijk niet. Het is wel juist de bedoeling dat ze ook eens in kan vallen als Mevr O ‘ns niet kan! De vrouw vindt het machtig interessant geloof ik om hier te komen. [begin tussengevoegde tekst] Ze is handig, sterk lijkt me, doet snel heel veel. [einde tussengevoegde tekst] Ze is de vrouw van die electr. chef-monteur en [begin tussengevoegde tekst] die me al jaren hielp met licht en televisie [einde tussengevoegde tekst] heeft al dochtertjes van 8 en 10 jaar, zelfstandige kinderen flink als hun oma en moeder. Daarbij komt er iets meer contact met de huisgenoot die geloof ik bang is voor alles wat zich ongevraagd met hem wil bemoeien, maar daarin vertrouwt hij mij nu wel, Mevr O wat minder. Hij heeft me vanmorgen spontaan (hij was jarig [begin tussengevoegde tekst] werd 20 jaar [einde toevoe-ging]) van z’n belevenissen en [begin tussengevoegde tekst] wat van [einde tussengevoegde tekst] z’n karakter vertelt en dat begrijp ik goed en komt me bekend voor. Hij zal vermoedelijk tegen December in dienst moeten – misschien kan hij wat uitstel krijgen maar ik ga toch al vast ns rond kijken in advertenties en ik schreef Coumou er ook over je kunt nooit weten uit welke hoek de haas komen moet die je vangen wilt! // Er schijnt nu dagelijks wat geld binnen te komen voor de Stichting na een actie bij de arch. [begin onderstreping] persoonlijk [einde onderstreping] en niet naar de bureaus. Het is ook zoo’n slechte tijd voor de menschen. Gelukkig hoeft er niets noodzakelijk te gebeuren behalve het dak isoleren kosten + 3300 gld. Mulder zou vandaag terugkomen uit Zurich en morgen hoop ik hem dan aan te klampen voor de verdere afwerking. Het is heerlijk rustig zoo’n voetje voor voetje methode als je tenminste niet twijfelt of het ook zal gebeuren; maar ik neem het allemaal wat nuchterder nu. De ramen [begin tussengevoegde tekst] en deur [einde tussengevoegde tekst] zijn nu enorm verbeterd in m’n slaap-kamer Donderdag komt Aagt die nu echt rheumatiek heeft volgens de dokter; Zus en ik proberen nog zachtjes haar voor een consult naar Wolterbeek te krijgen, en hem te laten [begin doorhaling] onder [einde doorhaling] zoeken naar een ontsteking met z’n wonderstafjes! // Wat zitten we nu weer met gijzelaars in de Scheveningsche gevangenis! Het wordt dit keer niet internat. bekeken, maar als een zuiver interne gevangenis kwestie. De ministers moeten van de abortus [begin tussengevoegde tekst] kwestie [einde tussengevoegde tekst] naar de gijzelaars rennen en omgekeerd. Wat een rare wereld, hè? Ik neem toch aan dat de meerderheid [begin tussengevoegde tekst] nog [einde toevoe-ging] wil leven; ik hoop dat die meerderheid [begin tussengevoegde tekst] echt [einde tussengevoegde tekst] wakker wordt en nog vindingrijker dan de minderheid [begin doorhaling] en dan met [einde doorhaling] op ‘n hoger [begin tussengevoegde tekst] moreel [einde tussengevoegde tekst] niveau. Als we de sleutel daarvan nu maar gauw vinden. Veel menschen en veel vrouwen [begin tussengevoegde tekst] nemen [einde tussengevoegde tekst] les in zelfverdediging. Ik zoek het in “slimheid” proberen ze voor te zijn en ze lawaai laten maken, ongewild. Ik ben helemaal niet bang meer en voor mijn gevoel (in het [begin onderstreping] alledaagsche [einde onderstreping]) wel met enig recht. Wat ‘n gek praatje, hè? // Het meisje dat een of een paar bandjes op wil nemen van me heeft nu ook een afspraak gemaakt eerst moet ik nog de voorproef Zondag a.s. door maken, de film met vraaggesprek v. Pruys [begin tussengevoegde tekst] met mij [einde tussengevoegde tekst] aanzien en aanhoren! Iedereen die ervan weet noteert in z’n agenda! Ik word zoo onverschillig er over als een zoutpilaar op ‘t ogenblik; daarna komt de Tros [begin tussengevoegde tekst] film [einde tussengevoegde tekst] over v d Zweep en ik hoorde net v Oorthuys dat daar moeilijkheden waren want o.a. een v d technici heeft z’n jasje zoo maar heel slordig ergens neergegooid [begin tussengevoegde tekst] in dat beeld [einde tussengevoegde tekst]. Zooiets gebeurt natuurlijk net hier het hoort er all round bij. // – Nog een mopje een jonge electricien met wat lef kwam [begin tussengevoegde tekst] onlangs [einde tussengevoegde tekst] hier binnen en keek de zaak aan, hij kwam de kameraden halen maar die waren nog niet klaar. Hij keek rond en zei: wat een knappe timmerman is dat geweest die [begin tussengevoegde tekst] hier [einde tussengevoegde tekst] gewerkt heeft (‘t ging over de schotten) Ik vroeg hoe zoo? ik denk toch dat de [begin onderstreping] architect [einde onderstreping] hier eigenlijk heel knap was; ja zei hij maar die timmerman moest maar uitdenken hoe hij het maken zou. Toen zag hij de roodblauwe en vond het aardig knutselwerk. daarop de Steltmanstoel ik zei: dit zijn de eerste en de laatste stoel van de arch. “Nou”, zei hij, “dan heeft die man in die tijd aardig wat bijgeleerd!” // Dan heb je net daags tevoren horen vertellen dat ‘n Delftsche professor van de roodblauwe gezegd heeft dat alles van R èrg knap en hervorragend is, maar dat de roodbl. stoel iets is wat maar één keer in een eeuw gebeurt. [begin onderstreping] “het is een daad! [einde onderstreping] En daar slingeren we ons leven dan tussendoor soms op en neer als een pingpongballetje met je stemmingen na een persberichtje of een interviewtje. De man v d tijd [begin doorhaling] vond [einde doorhaling] had niet veel aan mijn “uittreksels” [begin tussengevoegde tekst] uit R’s cursussen [?] [einde tussengevoegde tekst], begreep er niet veel van “die moderne architecten hebben een heel eigen manier van woordgebruik, dat begrijpt een ander niet”. Tegelijkertijd is juist hij de man die uit zichzelf snapte dat het huis een daad was van [begin onderstreping] R èn mij! [einde onderstreping] [begin tussengevoegde tekst dwars geschreven aan de rechterkant] Ik hoop dat ik je niet te veel vermoei met dit allemaal. Ik rust er van uit, maar ik vrees jij niet, al bedoelde ik wel je te amuseren om te laten zien in hoe goed conditie ik ben! en jij? en Florence? [einde tussengevoegde tekst] [begin tussengevoegde tekst ondersteboven geschreven] Ik vond dat op en neer springen eigenlijk wel prettig. Wel onrustig maar het went. Het zal jou wel ook zoo gaan. Dag lieve Kee van je Guup [einde tussengevoegde tekst]