18-2-1973 Lieve Kee. Bijna had ik je van de week nog een keer geschreven maar ik was wel bang dat je zou zeggen houd het nou nog niet op en bovendien zou ik [begin doorhaling] er [einde doorhaling] de volgende dag misschien zelf ook anders denken over wat er dinsdag gebeurde. Nou dan die mevrouw ( Kunerik ) [?] die vorige maandag opbelde ( ik schreef er je over ) is dinsdag 11 uur gekomen met - z’n vieren en 2 bloempotjes. Ik begon dus met ’n snikje ze te ontvangen 4 menschen is me wat veel. Ze waren aardig vrouw een beetje heel dankbaar maar uit een koel gezicht ’n grote zoon en ’n jong meisje ( bleek de vrouw v d zoon een ook nog zwanger ) en de man. De stoet ging naar boven de man het laatst onder aan de trap vertelde hij me dat hij R kende die had bij hem getekend toen hij de eerste keer van Gimbel [doorhaling] Holland later in New York was. Hij vond R erg sympathiek. Hij was zelf ook architect “ach “zei ik “Gimbel Philadelphia daar heb ik ook aan mee gewerkt”. Hij was een stevige jeugdige opgewekte vriendelijk uitziende man. Hij moest beneden nog wat fotomateriaal opzoeken en ik ging vast naar boven met in mijn oren ( Gimbel ) daar ben ik nou al die dagen herinnerings materiaal aan ’t zoeken om te bewijzen dat R daar ook was en werkte en daar valt het me ineens uit de hemel. Ik vertelde mevrouw boven dat het nogal slecht er uitzag hier maar dat dit een restauratie kwestie was waarvoor we bezig waren ’n aanvulling v d subsidie te zoeken Kaufman Fundlich [?] ; daar kwam hij boven en [begin onderstreping] zij [einde onderstreping] direct tegen [begin onderstreping] hem [einde onderstreping] het verhaal – ze waren plotsklaps alle vier geïnteresseerd en sprak er bijna de hele tijd over ook de zoon, die blijkbaar met z’n vrouw in studio’s in Laren zit voor het filmvak. Toen ik de vader het boven een beetje wilde laten zien zei hij ik ken het huis heel goed. Oh ja, zei ik was u al eerder hier ? Nee maar uit boeken” ze zaten direct in de boekenkast te snuffelen naamindeling op m’n kamer speciaal aan z’n vrouw gewezen enz . Hij wilde onze secretaris opzoeken of spreken ( want ik was zoo zenuwachtig geworden dat ik heel slecht in ’t Englisch uit mijn woorden kwam en niet erg zakelijk over bedragen praten kon ( en ook niet wilde ) S heeft hem per telefoon nadat die met moeite in het kunsthist[orisch] instituut was opgeschommeld [doorhaling] alles verteld over de arc[hitecten] bond ( ik had al gezegd dat ik daar niet veel van verwachtte enz enz ). Over een of ander onderwerp o ja verkoop v h huis a d stichting vroeg hij aan S - of dat voor mij niet naar was , hoe ik dat vond. Hij zette z’n adres op de blocnote bij de telefoon een en al zakelijk en aanpakkend. Hij heet enz = // (212) uni - [begin onderstreping] 1589 [einde onderstreping] Home // (212) 889 - [begin onderstreping] 6370 [einde onderstreping] office // Mr and mrs Armand Bartos // 778 Park Ave // New York NY 10021 USA // Office 200 Madison Ave // (200) [?] New York NY 10016 // Het leken me Joodse menschen ( weet ik niet zeker ) bijzonder gewoon en prettig in de omgang, vrolijk geheel zonder snobisme de vrouw ook erg geïnteresseerd - [begin tekst in blauwe pen] ( de dollar was net gedevalueerd [ einde tekst blauwe pen] Ze waren zeker anderhalf uur hier. Hij had juist 2 bl[auwe] stoelen van R gekocht bij Hetz [?] ( wist alles van die stoel firma ) voor 900 gld per stuk de zigzag [begin tekst in blauwe pen] - kost- [einde tekst in blauwe pen] bij Hetz 700 gld [begin tekst in blauwe pen] - wist hij [einde tekst in blauwe pen] Ze ( de vader – moeder ) gingen de volgende morgen terug naar New York en ik geloof dat hij direct er werk van wilde maken en [begin tekst in blauwe pen] – zou S en Pieter schrijven over de arc[hitecten] bond ? of over Kaufman Fundl [begin tekst in blauwe pen] – weet ik niet – [einde tekst in blauwe pen] Hij wist wel een en ander van Kaufman Fundl en van die familie Intussen had P eindelijk gehoord dat arc[hitect] Lammers [?] die van die arc[hitecten] bond in 72 een brief had gehad nu [begin onderstreping] juist pas geantwoord had ziekte [einde onderstreping] wegens ernstige ziekte van hem en z’n vrouw [begin tekst in blauwe pen] en – door die ziekte hadden nog niets meer gehoord – [einde tekst in blauwe pen] Toen ze weggingen zoo’n beetje op een hoopje buiten stonden achter de deur en nog eens knikte en zoo kwam hij [begin onderstreping] nog [einde onderstreping] even achter het stel tevoorschijn om nog even echt goeden dag te wuiven en te knikken. Hij wilde me ook fotograferen ik moest maar iets geks zeggen zei hij [begin tekst in blauwe pen] – Hij meent het zelf wel echt en de vrouw ook. – [einde tekst in blauwe pen] Pieter doet er een beetje stroef over. Ik kan me dat wel begrijpen omdat hij de menschen niet heeft gezien en gesproken en eerst ook omdat hij nu juist zelf in actie was gekomen met de arc[hitecten] bond [begin tekst in blauwe pen] – misschien ook al met Kaufman maar dat weet ik niet – [einde tekst in blauwe pen] Ik was vrijdag avond bij hun ( een oude afspraak ) en meerde dat hij korzelig zou zijn maar nee hij was op zijn manier lief en hartelijk maar kan leek me het verrassende haast wonderlijke niet zien. Ik heb tegen hun gezegd jullie komen uit de hemel vallen maar zoo gaat het mij altijd [begin doorhaling ] al [ einde doorhaling als het [begin tekst in blauwe pen] – zwart is om hier gebeurt en wat goeds ineens “ ze hadden pret met me mee Ik heb broer opgebeld die juist ’n opwekking nodig had want hij was bij de tandarts geboord – Broer vond het prachtig en 2 bronnen totaal geen bezwaar en toen heb ik ; ook met zijn instemming psychische vermoeidheid en spanning een heel grote rol mee speelt Zwitserland zal haar ook daarin vermoedelijk erg goed helpen. Nu lieve Kee ik was blij met je brieven. Je bent nu al volop weer aan het werk. Gaat het ook met het gehoor ? Hier zijn bijna alle menschen bv van de radio en televisie heesh. Ik ook sinds de griep (je) zal moeten slijten. Ik hoop bij jou ook ! Kreeg Florence een heel doosje delbiase vanuit Amerika gestuurd door een kennis van zus die het van hier meenam? Veel groetjes voor Florence en 2 handen van je Guup voor jou “Kom nu lieve juich met mij van Tollens uit mijn schooltijd Griekenland had zeven wijzen zeven kinderen hebben wij – [einde tekst in blauwe pen]