Er moest [begin onderstreping] halve [einde onderstreping]wege ’n eilandje zijn tussche Europa en Amerika, waar je kon uitrusten en elkaar nog [begin onderstreping] even weerzien! Ieder jaar. Wat leuk dat je even naar Lissabon kunt met Florence en haar daar laten zien iets uit je leven daar, in ieder geval er later beter over praten kunt en ook Madrid samen zien. Dat geïnteresseerde vrouwtje leek [begin onderstreping] oppervlakkig [einde onderstreping] ‘n [begin onderstreping] beetje [einde onderstreping] op Florence en dat maakte mij gemakkelijker. Ik zag haar niet meer nadien, al hoewel ze zei op alle tent openingen te komen maar toen ik laatst tege Teun Koolhaas zei “ik spreek zoo weinig menschen anders dan altijd over ’t zelfde, ook bij de bezoekers v het huis zei hij : er zijn zoo weinig mensche die elkaar wat te vertellen hebben. Hij is deze week hier geweest met de fotograaf uit Delft gewapend met apparatuur van duizende guldens. Ze hebben (wat niet het plan was) toch buiten gefotografeerd, ik geloof zoo van 10 tot 12 uur of nog langer. Het was weer de mooiste dag van het jaar Appelboom op z’n mooist bloeiend, zon overgoten en ze hebbe ook van binnen uit ’s middags door de grote achter ramen en hoek raam de boom en de lucht gefotografeerd de bloeiende boom verdeelde het uitzicht achter ± op de helft met ’n schuine grens, boom – lucht- ’t Wordt vast erg mooi. Koolhaas inviteerde me om zes uur om ergens te gaan eten en toen hij onderweg van Rhijnauwen hoorde en pannekoeken zijn we al dwalende per auto daar terecht gekomen. Het was zóó heerlijk daar weer eens te zijn en ’t was er ’n beetje georganiseerder geworden leek me en je kon ook weer aan ’t water zitten maar daar onweer rommelde gingen we maar naar binnen. Ik geloof dat het daar aardig kan worden, dat daar veel menschen uit de Universiteits stad komen en uit Bunnik want daar wonen er veel, ’n aparte kolonie. Teun Koolhaas is een erg gevoelige jonge die als maar langs z’n hoofd strijkt omdat hij voor dat examen zooveel hersenwerk heeft moete en eigenlijk schoon genoeg heeft op ’t ogenblik van z’n vak! Zou buiten willen wonen en weer kunnen [begin onderstreping] denken [einde onderstreping] en niet sentimenteel zijn, maar ik vroeg hem of ’t denken toch niet voort moest komen uit het gevoelsleven. Hij wist het niet zei hij. Die jonge deed cum laude z’n ingenieurs en werd uit verkoren voor die beurs. Hij is nu wel een beetje verpieterd van dat examen, maar toch vraag ik me af hoe hij zich zal voelen in Amerika waar hij zich wil interessere voor teamwork en de computer. ’t Was of ik broer hoorde praten Die grote slee waarmee hij door Amerika moet trekken, trekt hem niet. Hij rijd niet graag op drukke wegen, hij wil veel [begin onderstreping] zien [einde onderstreping] ’t is een Zeiler. Ik hoop echt dat je hem ontmoeten zult. Hij gaat eind aug met de boot. ’t Moet interessant zijn de reactie van zoo ’n litle Holl jonge op Amerika te zien. Hij geneert zich niet om ’n heel teer bouquetje van witte en bl vergeet mij nietjes en heel kleine azalia bloempjes voor je mee te brengen en telkens ’n wild roosje uit de berm hier te plukken tussch t fotograferen door en dan moet je dat ruiken. Maar over m’n tuin geen woord en die is zoo prachtig op ’t ogenblik met al die slingerende kleine roze bloempjes langs de scheuren v het plaveisel en – Lub gestorven. Vrijdag hebben we hem begraven! [begin doorhaling] hij [einde doorhaling] er waren vrij veel menschen gekomen. ’t Ging heel rustig met alleen wat muziek even in de aula ’n prachtige dag, de grote bloemen op de kist op zich zelf heel mooi, zou hij niet gekozen hebben, maar de dag was passend bij hem, maakte het minder vreemd. Het was z’n tijd werd suf en[begin tekst in rechter kantlijn] leek wel ’n beetje in de war soms, z’n vrouw gestorven sinds 2 jaar.[einde tekst in rechter kantlijn].Hij is niet lang ziek geweest, was aangereden door een brommer e pas de volgende dag bleek het een heupbreuk te zijn. Ze hielden hem toen meteen in ’t ziekenhuis, kreeg direct longonsteking en hoge koorts en buite kennis, en in ’n paar dagen was het gebeurd. Net ’n natuurgebeuren na ’n ruwe behandeling van een goede oude plant. Go was heel erg verdrietig toen Hans ” vertrok” zei Ed per telefoon “maar ze verwerkt het flink, hij is voor een jaar weg maar zal nog wel eens Rotterdam proberen aan te doen, hoorde ik en zoo heb je lief en leed gehoord van de familie. Ik hoop dat je als deze brief komt door de ergste drukte en uitslagen misere heen bent en je al aan de voorbereiding van je vacantie bent begonnen. Ik geloof wel dat er in Kassel weer een documenta – tent komt maar er is nog niets van bekend hier in de bladen zelfs Paula van Sandberg wist het nog niet. Ik denk dat Canada alles opslokt er zijn de laatste tijd opvallend weinig Amerikanen hier geweest voor ’t huis. Ik zou toch maar een beetje oppassen met de beslissing n Lissabon te vliegen! Het wordt er daar in de buurt [begin doorhaling] niet [einde doorhaling] zeker niet rustiger op als de Engelschen zich niet storen aan Spanje en de Amerikanen? Ik hoorde vanmorgen een fragment van ’n bericht door de radio, misschien zegge ze het om 1 uur nog eens, dan zet ik het hieronder. Er is nog [begin onderstreping] iets [einde onderstreping] te vertellen maar dat wil me niet te binnen schieten. Het is nu heel druk op de weg en dan is het concentreren moeilijker. Woensdag komt Zus terug uit Ierland en donderdag avond vertrekken broer en Gudel naar een gehuurd huisje in de buurt van Lugano geloof ik met de fam Alberts de eigen v h huis is n kennis v die fam Alb. Zei ik je al dat Gudel laatst zei als we ‘ns weer naar Parijs gaan vragen we jou om mee te gaan. Dat is toch wel erg lief van ’n schoondochter al geloof ik dat ook broer het in z’n hoofd had. Ik heb de radio niet meer gehoord en dus doe ik de brief maar weg. Je zult het daar hoop ik ook wel informeren maar laat je niet gebruiken voor buigen of barsten daar ginds bij Spanje en Portugal. Duizend lieve groeten, gedachten en wenschen. Je Guup