donderdag 6 juni 1940 O O lieve Hanneke, wat 'n geluk dat we weer schrijven kunnen. Dat we met menschelijke zekerheid kunnen aannemen dat het ook overkomt. Ik heb getracht niet aan je te denken! Want als ik aan je dacht, kreeg ik het zoo benauwd, dat ik haast plofte. Dat is me gelukt, alleen had het allerlei [...] reacties van alles verliezen en veel vergeten. Op alle maniere heb ik getracht je te bereiken, met de grootste hardnekkigheid heb ik verschillende dagen de helen dag informaties ingewonnen in A'dam en den Haag. Als er dan 'n mogelijkheid zogenaamd geweest was, was hij altijd net weer voorbij. Toen ik hoorde dat we naar Duitschland schrijven konden, heb ik voor 't eerst "valeriaan" nodig gehad om m'n vreugde te kalmeren, voor de zuinigheid had ik ze niet genomen! Of je via Duitsche kennissen en via de Zweedsche legatie in Berlijn nog wat gehoord hebt? We maken het allen hier in huis, in de buurt en ook R en familie enz allemaal heel goed. We hebben privé niets te lijden gehad. Alleen oom Jan heeft al 2: huizen verloren in R. en oom Herman is gestorven, maar was al ziek Ik geloof wel dat oom J. nog een kleinigheid heeft of krijgt om te leven. de fam. van Bertie [...] en [...] maken het ook goed. [...] is, dat weet ik in orde. Ik ben er geweest En hoe gaat het m'n lieve, lieve Keetje? Arme kleine Han, wat 'n beroerde tijd voor jou! Nu mag ik u aan denkens. Ik hoop dat je nog gezond bent en dat je omgeving je geholpen heeft om het te dragen. Oh houd zoo vreselijk veel van je! En jij van mij. Ik heb het zoo duidelijk allemaal gevoeld Nu zul je vast gauw schrijven kunnen denk ik. Maar 't voornaamste is dat [begin onderstreping] jij [einde onderstreping] bericht hebt. Kun je je 'n beetje erhohlen? na die spanning? ons privé leven is precies hetzelfde gebleven We leven natuurlijk uiterst zuinig en iedereen is erg ernstig gestemd maar vrolijkheid als vroeger zou je nu niet meer willen. Tijdens en na zoo'n oorlog. Ik wil hier maar niet over schrijven, om de brief niet op te houden. De brief naar je toe met zooveel liefde, en leuke lieve gevoelens. Ik merk iedere keer, dat ik spontaan soberder schrijf als vroeger en dan verander ik het, maar dat moest ik niet doen. Alles heeft 'n andere waarde gekregen is echter en inniger gewordden in je privé leven. Ik heb wel een en ander gezien v.d. oorlog, niet veel. Zus heeft veel menschen vluchtelingen en zoo geholpen en zodoende krijg je toch een beeld van de realiteit. Zus was o.a. 3 dagen weg om een gesneuvelde sergeant te zoeken voor 'n kennis van haar. Dat is hun gelukt. maar natuurlijk heeft het haar aangepakt. Ze is erg flink en heeft dag en nacht gewerkt in 't begin. Ik heb meer gedaan [...] voor de hand kwamen te liggen Daarbij had iedereen behoefte aan een rustpunt in huis. Waarvoor ik toen ook maar gefungeerd heb. Een nacht moesten we weg hier, de stad in [...] en ik (atel.) Zus [...] de vluchtelingen Je hebt zeker niet goed kunnen werken. Dit is te begrijpen, lieve Han. Misschien zie je je werk nu wat minder belangrijk ook en dan gaat het soms beter. dan komt er soms flair te voorschijn. Ik wil de brief niet lang maken. dan moet de censuur zoo lang lezen en dan krijg je hem niet zoo gauw. Dag dag lieve Hanneke. Dag dag Keetje. Twee lieve zoentjes van je lieve moeder mammie Daar ik je al twee kaarten stuurde, [...] ik het er met [...] brief nog even op en schrijf je nog wat erbij. Van Bever[?] hoorde ik natuurlijk nog niet, behalve dat radiotelegram van zee met Pinksteren. Dat was een zonnestraal Ze waren toen zoo gelukkig en wisten nog niets en hier was er al oorlog. Ik was er zoo blij mee. We kunnen nu wel schrijven maar hoe lang duurt dat? Kun je je voorstellen hoe het was toen we Woensdags na die grootste spanning ons huis weer zagen? Oordeel niet over die Hollanders Han. Daarvoor moet eerst alles bekend zijn. Wat ben je al lang weg! hé? Lieve Han. Weet je al wat je gaat doen als je klaar bent? of niet klaar bent? [begin onderstreping] van ons [einde onderstreping] moet je vooral niet thuis komen. Dat is absoluut onnodig en je hebt altijd zoveel plannen. Ik weet niet wat ik je raden moet. Weet ook niet hoe je fin. er aantoe bent kom ik maak me nog maar geen zorgen er over. Ik kan er hier ook niet voor doen. Alles is ook nog niet vastgesteld geloof ik met de deviezen [...] Kreeg je de verschillend brieven of kaarten bedoeld voor het Pinksterweekend nog door. Ik was toen nog zoo overmoedig! ook stuurde ik je schetsjes voor je examen werk. Sommige briefkaarten in 'n boek als drukwerk kreeg ik later teruggestuurd andere brieven niet. Ik dacht altijd dat ze allemaal over Luxemburg gingen. maar ik geloof dat ze toch over Duitschland gingen, voor de oorlog al. Ik kreeg tenminste +/- 'n week geleden je kaart van 8 [begin onderstreping] mei [einde onderstreping] nog keurig bezorgd. (Wat was je toen al gedrukt Han!) Vermoedelijk heb je daarna dus toch nog wel post gehad van me. Ik hoop het maar voor je a.d. eene kant. Alhoewel alles natuurlijk erg achter de feiten aankwamen. Kreeg je b.v. chocolade v Sprüngli met Pinksteren? Waar was je met Pinksteren? arm lief Keetje. Heb je veel vriendschap ontmoet? Houdt je taai hoor! Wij doen het ook. We moeten geen kracht en energie verliezen in zorgen als we nog niets weten. Ik heb zooveel menschen gezien hier die vreesden, dat hun man gesneuveld was en in onze wijk zag ze allemaal terug. Je moet wel 'n identiteits plaatje of medaillonnetje met adres als inhoud bij je hebben altijd en overal - en ook (in spannende dagen) 'n fluitje. Nou laten we hopen dat [begin onderstreping] die [einde onderstreping] voor jullie niet komen. Heb jij contact met broer? Telegrafeer jij hem eens gauw even als het niet te duur is! Els ouders maken het ook goed. Voel je ervoor om [begin onderstreping] daar [einde onderstreping] heen te gaan? [begin tekst in linkerkantlijn] Of blijf je waar je bent? Je kunt in Rio [?] niets verdienen hé? Hoe is het met Florence en met Fons en juffr. v. W. als je iets over de kennissen schrijft allemaal kunnen we het doorgeven als er soms eens 'n brief zoek raakt. Nu breng ik de brief weg Veel lieven kusjes Han van moeder. Ik probeer gauw weer te schrijven. [einde tekst in linkerkantlijn]