Nu ’n briefje aan lieve Han. ’t Wordt maar ’n kort briefje, omdat het al zoo laat is. ’t Was zoo’n drukke roerige dag met zoo weinig resultaten! Alleen heb ik misschien de halve flat v Molenbeek verhuurd aan … Ermy Cijfer. Ze komt in Utrecht wonen en werken a.d. universiteitsbibliotheek. Zaterdag zou ze decideeren. Dat wordt dan de bovenste helft, prijs normaal. Ik heb deze week geloof ik niets van je gehoord. In ieder geval is het al lang geleden. Je was zeker druk met de verhuizing. Ik hoop maar dat je kamer je bevalt en je je er gauw thuis voelt en er prettig werken kunt. Wij leven nog altijd buiten de woonkamer, vanwege de dure stokerij en eten op Zus’ kamer. Er is zoo heelemaal niets nieuws te vermelden. ’t Leven is ’n beetje saai, en koud en moeizaam vanwege de sneeuw. Bij jullie ook? We kregen nu bericht dat we bij ’n bepaald stadium in een bepl oorlog moeten evacueeren: wat we meemoeten enz. alles leek heel goed geregeld. ’t Is verstandig dat ze vooruit zorgen. Alles wordt er zooveel minder paniekerig van. Of ik eventueel weg ga weet ik nog niet. Ik zal wel zorgen dat ik weg kan. Men. Boog. [?] vonden dat we met ’n zelf gemaakte groep ook naar Leiden zouden morgen. Dit was ’n heel goede stad, vond de werkleider [?]. Daar brengen ze de zaken heen dan eventueel. Heb je al ’n fluitje? Ik zal je ons lijstje eens sturen. De fotoos van het huis heb ik gestuurd. Ik hoop dat we ze ooit terug krijgen. ’t Is alles wat we nog bezitten ervan. Stieneke is een beetje ziek en ontvangt bezoek bij haar aan bed. Lag jij maar eens zoo thuis. Ik zal je foto maar eens op de divan zetten, dan ga ik daar bij zitten babbelen. Je krijgt veel lieve kusjes. Fl. is zeker ontzettend druk. Groet haar vast. Ik schrijf nog deze week. Dag Han. Je moeder mamsie.