18 aug. 1940 Lieve liefste Hanneke mijn kleine architectje. Hier eerst nog een kusje in gesloten couvert voor je mooie prestatie. Het heeft in de twee grote kranten van hier gestaan en na een uur belde Mevr. Sch. waar je de kamer voor maakte al wild enthousiast op! Ook Tikie Lameris, Gerard en … de postbode. De kleine zwarte had het gelezen! Hij kwam vragen of een brief hier moest zijn en toen ik zei “ik weet dit adres niet maar die [begin onderstreping] blauwe [einde onderstreping] brief die u daar hebt liggen die lijkt wel voor mij” “nee” zei hij “die is voor de buren” “Ik dacht eerst ook al dat die voor u was” “dat is zeker van de jongste dochter die geslaagd is, die grote dochter van u.” Vindt je het niet idyllisch? Na ’n half uur kwam Mientje met je brief. Ik zeg “ik wist al dat je ’n brief had.” Dat begreep ze niet! Dat was prettig want ik had van je reis niets ontvangen als ’n briefkaart van de eerste dag en een van de 9de aug. Toen kwam ’n paar uur later apart bezorgd de verjaardagsbrief. Wat moest ik toen doen? Er stond geen 23 op en dus maakte ik hem open en las de brief. Ik kon heusch niet langer wachten! Hij was zoo mooi en ik heb hem verslonden (lekker). ’t Portret heb ik [begin onderstreping] niet [einde onderstreping] bekeken! Alhoewel het een groote strijd betekende. Ligt nu ingepakt in een laatje. Ik zal het maar aan zus geven voor de veiligheid. ’t Is ook wel gezellig als het “opnieuw” komt die dag! Ik hoor ook heelemaal niets van B en E. Trouwens ’t is algemeen de klacht. Als je ’n bericht stuurt. Wil je dan ook [begin onderstreping] niet vergeten Els te berichten dat de fam. Haquibart allemaal gezond zijn en in goede welstand. En ook de fam. de Rijk het goed maakt. Niet vergeten! Jet is directrice geworden van een ziekenhuis, hoorde ik van haar moeder. [einde onderstreping] Lieve Hanneke, ik ben benieuwd wat je gaat doen. Van huis gaan kun je geloof ik niet. Bovendien kun je dunkt mij de winter beter daar blijven. ’t Is toch altijd oorlog nog en dat brengt z’n bezwaren mee. Wij hebben het echter tot nog toe best. Maak je vooral geen zorgen over ons hoor Han. Er is tot nu toe [begin onderstreping] geen enkele reden voor. [einde onderstreping] Je zou natuurlijk hevig welkom zijn, daar hoeven we niet over te praten he? Van oom Hennie kreeg ik ’n eigenhandige hartelijke kaart. Hij hoopte gauw eens naar hier te mogen komen. Mientje vraagt of je die fam. eens niet berichte dat ze het allemaal goed maken. Zus kon weer een baan krijgen in B. (waar ze al meer is geweest) maar ’t was weer een baan van niks “letterlijk”. Dus doet ze het niet en ze blijft hier [begin onderstreping] assistente of medewerkster [einde onderstreping] met 5 gld per maand opslag. ’t Klinkt goed en je leert er veel. De flats zijn allemaal verhuurd. ’t Heeft alleen wat langer geduurd. Toch krijg ik alle schade vergoed van de Tante van die jongen v. W. uit je klas. Tibo of zoiets. Ik las laatst dat ’n jongen v Nicolai uit het Gooi verloofd was met dat meisje Verloop uit ons rijtje. O Han ik geniet toch ook zoo van de natuur dit jaar. De tafel staat nog steeds dwars op het achterraam en dan zitten we voor het heel groote open gat. Wat je zoo toch nooit hebben kan bij de andere ramen. Je ziet niets als groen (van mij plaatsje af) en door de week “werken” aan de nieuwe straat, met kleine locomotiefjes, de rails en een wissel, liggen zelfs al over het grasveld v d E-laan. Was kleine Martje nu maar hier. Als ik locomotiefje floot riep hij “water kookt”. Ik ga nu veel meer op andere kleine kinderen letten om te vergelijken en ook omdat ik ze nu beter ken door Martje heen. Zus verklaart alles psychologisch voor me, dat is heel makkelijk. Trouwens beneden woont ook zo’n psychologische krachtpatser. Dus kan ik geestelijk nog luier worden als je me al vond. R. protesteerde altijd erg als ik zeg dat ik lui ben, maar ’t zit zoo: m’n geest is levendig en m’n intuitie ook, daarbij is die niet lui. Maar m’n hersens zijn lui. Je hebt gelijk. Die benedenbewoner zou jij een “kwal” vinden. Ik kan hem best [begin onderstreping] verdragen. [einde onderstreping]’t Is een beetje een groot kind in huis, maar toch geen kind van mij hoor! Niet jaloersch zijn!!! Ik vond je beschrijving van dat feest zoo prachtig Han. Kreeg de tranen in de oogen! Prettig dat de natuur je snel goed doet, wel zal Fl. voor je zorgen. ’t Is zoo’n veilig gevoel, want ze weet zo goed hoe je je voelen moet. Ze heeft zelf ook hard gewerkt. Is ze dat al te boven? Jij hebt nog minder post van mij gekregen dan ik van jou. Alhoewel ik nu uit je telegram begrijp dat je brieven gekregen hebt. Ja, Han wij hebben hier ook levensmoed hoor! Geven niet toe aan sombere gedachten. Loopen op niets vooruit. Kreeg je Riets felicitatiekaart? Je schreef Mientje over natuurkunde studeren. Bedoel je in Zw. of in U. en ook examens? Of zoo maar? Nou je moet er nog maar niet over tobben. Eerst onbezorgd vakantie hebben en alles te boven komen. heeft Fl. eigenlijk werk? Dag lievertje, ik moet zooveel brieven schrijven en ’t is al weer 9 uur. In de verte speelt iemand heel zachtjes op ’n mondharmonica. Mevrouwe Boogaardt bracht me ’n potje eigen gemaakte jam ter eere van je slagen. Tikie Fr. Trouwt 30 augustus in de kerk en is dan pas ook echt getrouwd. Ze gaan in ‘t […] terrein van hun oude huis wonen. Lijkt me erg akelig en vochtig maar ze zijn er verliefd op. R. heeft het in orde moeten maken op Eefjes aanwijzingen. Hij vindt het niks geworden, maar zij zijn er blij mee. Hier nog een fotootje. Zoo blij was ik met je telegram! Als je somber over ons denkt moet je hier maar naar kijken. Ik had allemaal mooie cadeautjes die ik van jou heb op tafel gezet, maar de tafel kwam er niet op! Dag lieve schat. Veel groeten aan Fl.