Pastorale scènes waren in de zeventiende eeuw een favoriet genre voor portretten. De twee anonieme kinderen zijn op dit zogenaamde pastorale portret afgebeeld in fantasiekostuum in een geïdealiseerd landschap. De herdersstaf van de jongen, het veldboeketje dat het meisje bij zich houdt, het kransje in haar haar, de sandalen die ze dragen, de geit en het lammetje zijn allemaal elementen die horen bij een pastorale scène. De schelp waarmee de jongen water uit de bron schept verwijst naar het populaire toneelstuk Granida en Daifilo van P.C. Hooft, die het pastorale thema in de literatuur introduceerde. Van Zwaerdecroon zijn slechts acht portretten bekend.