De weduwe Gijsbertse, die boven Rietvelds werkplaats aan de Adriaen van Ostadelaan woonde, vroeg hem in 1924 in dezelfde straat een benedenwoning te verbouwen tot sigarenwinkel. Rietveld handhaafde de kamer-en-suite-indeling, evenals de vaste woonkamerkasten. Hij bracht tegen één muur over de gehele lengte planken aan, waarboven een glazen sigarettenkastje kwam te hangen. Rietveld maakte voor het interieur ook een toonbank, houten raamwerk waarop eternietplaten waren geschroefd. Het verzonken middendeel was aan voor-, achter- en bovenzijde afgedekt met glasplaatjes. Aan de pui bracht Rietveld accenten aan. Het raam, dat oorspronkelijk een driedeling had, werd vervangen door een grote ruit van spiegelglas. Het glas was gevat in een geel kozijn en van het bovenlicht gescheiden door een blauwe regel. Het kozijn van het bovenlicht was zwart en werd doorkruist door een rode stijl. De bakstenen muren werden bepleisterd met een portland cementlaag en beschilderd met een wit, een grijs en een zwart vlak.