[Begin tekst in zwarte pen] 9.3.75. [einde tekst in zwarte pen] Lieve Kee, Nu een briefje voor Kee, niet dat ik er meer schreef maar het was wel een tamelijk [begin tussengevoegde tekst in zwarte pen] bezige en [einde tussengevoegde tekst in zwarte pen] vruchtbare dag. Ik vond een Bouwk Weekblad uit 1924 in het archief terug en een brief uit 1920 (die gezocht was voor de tentoonstelling maar dat hindert niet). ’t is toch goed want ik vond nog een heel pak brieven waar de hulp van [Oorthuys?] nogal ruig mee omgesprongen was en dat is dus een taak voor de volgende week. Ik kreeg nog geen briefje van je deze week en ik ben zoo brandend nieuwsgierig naar de uitslag van het onderzoek van je. Cora vertelt me dan heel overtuigend dat je soms wel 10 dagen op zoo’n uitslag moet wachten. Ik zal toch blij zijn als ik wat hoor. En als je weet wat je er event voor doen moet. Ze zullen best wat gevonden hebben en ’t is mooi als ze ergens bij tijds bij zijn. Was het een naar onderzoek en hoe lang duurde het? Ik zit met de kater van na het feest; maar ben toch vandaag gauw een nieuwe programma begonnen om nu met allerlei hangende karweitjes [begin doorhaling] nog [einde doorhaling] eens klaar te komen. en dus met ’t succes van de brief en krant [begin tussengevoegde tekst in zwarte pen] die ik vond hoopvol ben. [einde tussengevoegde tekst in zwarte pen] De tentoonstelling was zoo vol dat je eigenlijk niets kon zien maar iedereen was heel geanimeerd. Het was een echte “clan”. Ik was de ‘eregast’ zat prik [?] voor de sprekerslessenaar [begin tussengevoegde tekst in zwarte pen] in de kapel [einde tussengevoegde tekst in zwarte pen]. werd ineens omhelsd door zwevende gedaante in het rood die ook meteen weer weg was en die later bleek Saskia te zijn die met Maarten en de kinderen stond te wachten op mij en broer want de fotograaf wilde een foto van de 4 generaties maken, wat dan ook gebeurd is. [begin tekst in linker kantlijn in zwarte pen] Ik las vanmorgen dat jodium tinctuur niet lang houdbaar is. Ik las het in de reisapotheek die je me bezorgd hebt een practisch boekje! [einde tekst in linker kantlijn in zwarte pen] Thuis stonden er wat bloempjes van Go, van Fieke (dochter van Gudel) en van de twee Haens (fotograaf uit Leidschendam) [begin tussengevoegde tekst in zwarte pen] zij waren ook op de tentoonstelling [einde tussengevoegde tekst in zwarte pen]. Zij met een volslagen gerepareerd hart!! Op de persconferentie waren 30 persmensch o a Aletrino [Acetrino?] vermoed ik. Ik vond het een zeer gereserveerd gezelschap, Mulder legde het allemaal prachtig goed uit tijdens de rondgang en ook er na. Ik heb nog niets in de krant er over gezien behalve in het Algemeen dagblad door Juffermans, dat heel waarderend was voor zoover begrijpelijk want telkens stonden de regels op de verkeerde plaats. De tentoonstelling lijkt me voor de leek niet erg aantrekkelijk maar wel voor scholen en studenten enz. Allemaal hoge witte schotten op de meeste 2 grote fotos boven elkaar beetje grotere maat als de zeefdruk telkens telkens met een zwarte smalle (± 15 cm) plank met beddenhaak onderling verbonden, en telkens 15 cm vooruit [dan?] de vorige [begin tekst in linker kantlijn] de [directrice?] [einde tekst in linker kantlijn] juffr Janssens deed er nog al enthousiast over. Mulder had op de vloer zwart marmoleum gelegd, waardoor het nogal [begin ingevoegde tekst in kantlijn] rustig maar [einde tussengevoegde tekst in kantlijn] somber was in de 2 zaaltjes met voornamelijk kunstbovenlicht. Er stonden een grote en een kleine maquette en misschien nog een met al die (vlakken) elementen waar het boek over spreekt. Dit laatste overtuigt me niet erg maar ik heb er tegenzin in en nam nog niet de moeite om het allemaal na te gaan. Er stond de stapelkast die het wel goed deed, nogal oud en grof [begin tussengevoegde tekst in zwarte pen] geverfd [einde tussengevoegde tekst in zwarte pen], een erg mooi buizen lampje, de rood blauwe stoel en de Berlijnsche stoel een vitrine met een paar portretten van ons uit ± 1923-24 en een met de hand geschreven bestekje [?]. 2 zaaltjes + een diazaaltje er aangrenzende met dias over de restauratie de slechte plekken enz enz // Het boek is vrijdag naar jullie toegegaan Ik stuurde het naar jullie in de hoop dat Berthus je er zelf een zou sturen en dan zou dit voor Fl. zijn. ik weet of hij het zal doen. Ken absoluut zijn stemming van na de opening niet. Ik heb sinds donderdag niets meer gehoord of gezien van ze. Over Mulder hoorde ik [begin tussengevoegde tekst in zwarte pen] v mevr Stibbe die nieuwe vriendin met emailleer plannen [einde tussengevoegde tekst in zwarte pen] dat ze erg aan ’t feesten waren. Monica was jarig geweest op de drukste avond voor de tent. En dat moest natuurlijk even ingehaald worden // [brief gaat verder in zwarte pen] Mevr Stibbe is een grote hartelijke innerlijk bevrijde vrouw, zo voel ik haar aan Ze is geloof ik net zo geworden Ze is uit een schatrijke familie maar zelf ontzettend krap gehouden. Grootvader was bankier direct na de oorlog. en ik dacht dat het een familie met cultuur was, haar man de typograaf lijkt me groffer, wel erg vrolijk. en hij maakte met Gerrit Jan vooral e Mulder het boek. de kaft is een idee van Mulder dat ze alle drie heel goed vonden. Ik heb nog geprotesteerd tegen het zwarte gat op de plek v h bankje dat bl lijntje is er wel zeggen ze. Ik zie het daar niet boven aan zie ik wel een verticaal bl lijntje Het is bedoeld als een uiteen leggen en terug geven v de kleuren v het huis de derde [?] dimensie is maar op een punt te zien op het dak voor mij. Ik heb gezegd dat hij nu in het schuitje v.d. Mondriaan vergelijkers zat, maar hij zegt met stralend jongensachtige blijheid; “ik vind het zelf toch zoo mooi”. Ik moet zeggen als ik het boek in een winkel zag staan en niet wist wat het was zou ik het ook zeker kopen net als hij. We hebben deze week nog een dinertje “te goed” zei [Mej?] Janssen ik vind dat niet bijzonder pleizierig maar ’t zal wel vlotten gewoon doenerige menschen denk ik // [Brief gaat verder in blauwe pen] Het bordje in het museum waar Gerrit Jan voor zorgde schijnt wel goed te helpen er heeft nog niemand aangebeld. Trouwens het was heel stil op de weg regenbuien en kil deze dagen, moet voor Paschen a d deur een groter bordje hebben. Zonder je te willen beinvloeden het liggende armplankje v d Berl. stoel is zwart [toevoeging in zwart potlood] donkergrijs [einde toevoeging in zwart potlood] even als (meen ik de rug) Is dat goed denk je? Ik weet niet of ik je ooit over [Dhr?] Blotkamp schreef kunstgesch maar hij schreef het voorwoord en notities bood zich aan is mij verteld. Ben benieuwd hoe je dat vinden zult. Ik heb ’n door jou voor R vertaalde getikte brief waarin R zegt dat toen [begin doorhaling] hij v ’t Hoff ontmoette [einde doorhaling] auch v t Hoff die fertigen Möbel ins Haus gesehen hatte, besuchte er mich und sah dann in meiner Werkstatt den rot-blauen Stuhl und den Tischschrank, die sich beiden als unverkauflich erwiesen hatten. Er fragte mich dann Mitglied der Stijl (die damals schon 1 ½ Jahre existierte) zu werden. Infolge dieser Mitgliedschaft begegnete ich dann Oud Wils Huszar v Doesburg jedoch nie Mondriaan, der damals in Paris wohnte. Mit van ’t Hoff entstand eine grosse Freundschaft; er zeigte mir später andere Entwürfe von Frank Lloyd Wright. Die brief begint in 1917 wurde die Stijl gegrundet. Ich kannte die Gründer nicht und hatte ihre Temen nog nie gehört. di copie heeft geen datum.  // [Dhr?] Blotkamp (ik noem hem Vlotkamp) weigerde pertinent te schrijven: Rietveld Schröder Huis maar schreef Schröderhuis – wat z’n goed recht is. Ik voel verder uit een en ander een disharmonie. Hij is niet komen informeren bij mij, maar is zoo maar [begin tekst in linker kantlijn] aan Brown gaan twijfelen. Ik weet nog niet precies wat en hoe ik zal reageren. dit onzekere wat de hele wereld nu weer door gaat. [einde tekst in linkerkantlijn] [begin tekst in rechterkantlijn] Blotkamp schijnt de toekomst te hebben, merk ik en hoorde ik maar niet in Utrecht die toekomst. Hij houdt zich ver van me verwijderd. ook op de tent [einde tekst in rechter kantlijn] [begin tekst in boven kantlijn] heb ik hem niet gesproken. Ik ken hem niet al zag ik hem 2 keer heel even enige jaren geleden. [einde tekst in boven kantlijn] // Iedereen v d buitenwacht probeert het ’n beetje te ontzenuwen en beginnen me te verdenken van achterdochtigheid. Verdiep je er maar niet in je hebt het zeker erg druk. Ik ben dag in dag uit snot verkouden en verder heel goed. Hoest wat meer afweer kunnen kweken. Neem jij vooral een paar druppels Nisylen [Nisyleen?] in als je deze brief gehanteerd hebt! Gelukkig heeft mevr O er geen last van. Ze is onverstelbaar lief voor me. een beetje opzichtige buitenkant maar diep in nog veel sterker. Zus is gisteren door een groep nog heel erg hartelijk gevierd voor haar pensioen en Cora heeft gezegd dat ze na Paschen niet meer op haar kunnen rekenen op ’t Parool. Nu hoop ik dat je de zaak met John hebt kunnen oplossen en je allebei er gauw over heen kunt komen. Mijn jongeling is heel gelukkig met z’ baan bij demente bejaarden in een harmonische inrichting en krijgt kennissen uit jeugd kringen en is geheel v d dienst weigering af voor de tijd being behalve bij oorlog en oproer. Daar zal hij nu nog over [voor?] moeten werken maar hij is enorm opgelucht en rende de trap af om het te vertellen en sherrytje bij me te drinken. Ik heb er nu echt wel vrede mee al heb ik niets aan hem als huisgenoot zooals bij de vroegeren. Maar [begin onderstreping] indien nodig [einde onderstreping] zou ik hem zeker roepen en zou hij ook zeker helpen. Mevrouw O brengt bloempjes uit de wei mee (onkruid) en de kleinkinderen uit het bosch. Zij zelf gek op wilde bloempjes. Go begint het “zat” te worden. Els in het land en de vroedvrouw mikt op 17 maart. en nu lieve Kee de laatste ruk nog Sterkte daarvoor in een fijne lente periode Je ouwe Guup
OP Op voorzijde envelop in linker bovenhoek later toegevoegd in zwarte pen: 9.3.75 opening tent Huis 50 jaar. beschrijving tent. Blotkamp’s voorwoord catalogus. Op voorzijde envelop twee stickers van gele kuikentjes. Op achterzijde envelop 1 sticker met 2 gele kuikentjes. Nummering briefvellen in rechter bovenhoek voorzijde vel. De brief is begonnen in blauwe pen, naderhand verbeterd, geredigeerd en deels geschreven in zwarte pen en vervolgens afgemaakt in blauwe pen. De tentoonstelling is “Rietveld Schröder Huis 50 jaar” in het Centraal Museum, 1975. Blotkamp is Carel Blotkamp, hoogleraar moderne kunst die veel gepubliceerd heeft over De Stijl.