Ga direct naar hoofdinhoud

Brief van Truus waarin ze vraagt of Han architecten weet die kamers in haar huis kunnen aanpassen en zij vertelt over haar ontmoetingen met architecten waaronder Teun Koolhaas

Brief van Truus waarin ze vraagt of Han architecten weet die kamers in haar huis kunnen aanpassen en zij vertelt over haar ontmoetingen met architecten waaronder Teun Koolhaas

Brief van Truus waarin ze vraagt of Han architecten weet die kamers in haar huis kunnen aanpassen en zij vertelt over haar ontmoetingen met architecten waaronder Teun Koolhaas

Zondag morgen 8 oct 67 Lieve Hannekee, het is kwart voor 8 en nog zoo stil buiten en somber Hollandsch weer, met veel wind je uitnodigend om de hele dag thuis te blijven bij tijden met de ondoorzichtige gordijnen stijf dicht, dat geeft een begijntjes-sfeer, fijn als je eens een dag niet afgeleid wilt worden. Je brief van 1 oct kwam pas vrijdagavond en pas om 7 uur, dat was toen ineens zo’n grote verrassing, want Zaterdag en Zondag zonder ‘n [begin onderstreping] enkel [einde onderstreping] woordje is nog wel moeilijk, maar dat hoefde dus niet. De post komt anders nooit zoo laat nog! Wat fijn dat je wolkje blij met je is en ’t leek me wederkerig te zijn - maakt je vervoer hoop ik tot een echt plezier - fijn dat ik hem ook ken! Ik vind het met je zoo fijn dat je met je fordje die pechvogel uit de brand kon helpen. Die kleine klasjes die je er tusschen hebt bij NY Tech en ook bij Adelphi lijken me een erg prettige afwisseling. Kun je ze niet eens ’n kamer voor een jongen en een voor een meisje laten ontwerpen zoals hier de keuken? [begin tekst in kantlijn] Of afwisselend eerst de jongens een jongenskamer daarna ’n meisjeskamer en voor de meisjes omgekeerd [einde tekst in kantlijn] Dit is echt moeilijk. Zooals ik het nu heb wil niemand hem graag en ik vind het zelf ook niet goed. O.a te veel rood erin en toch pas als ik weet of het ’n jongen of ‘n meisje zal zijn kan ik het afmaken. Daar ik m’n eigen werkkamer ’n beetje bedorven heb door ’t kratbankje en de blauwe [begin doorhaling] tafel [einde doorhaling] glasplaattafel er voor eruit te halen. Zit ik nu op 2 plaatsen vast en ik heb er weer moeite mee ze allebei goed te krijgen als vroeger. Ik ben blij dat ik dat merk! // Gerard die toch veel gezien heeft bij R zei tot mijn grote verbazing “dat vind ik toch zoo’n heerlijk kamertje, de prettigste kamer van het huis” en dat heb ik notabene helemaal alleen gedaan en ik merk het vaak bij bezoekers als ze van boven komen dat het wel degelijk ’n prettige verrassing is. Moet dus eigenlijk maar weer in de oude toestand, en desnoods wat goedkope neutrale moderne meubeltjes kopen voor de oude keuken, bijv ’n gemakkelijke stoel van de Galerie en ’n bijzet tafeltje. De werktafel staat op het ogenblik [begin doorhaling] voor [einde doorhaling] langs het raam met een kop kant tegen de buitenmuur (noord) tegen die zelfde Noord muur dan meteen nog het bed. Ik had bijna ’n a.v. jurist uit Helmond, Katholiek, die van [begin onderstreping] maat [einde onderstreping] op Riet leek en op de jongen vh atelier die hier eerst woonde; hij belde af, ik denk te duur én niet aantrekkelijk. Ik schreef nu op een jong ingenieur en belde Humanitas op, die Zus me opgaf als bron, maar ze zeiden al dat alle gezins-hulpen v hun uit de stad Utrecht kwamen dus w.z. bij ouders woonden of familie! Als zoo’n jongen afzegt of ik zeg af omdat het echt ongeschikt is dan ben ik achteraf zóó vreselijk blij dat ik er af ben, dat zegt toch wel dat het niet [begin onderstreping] de [einde onderstreping] persoon is, want ik wil wel een aanspraakje in huis, juist voor overdag. Zoo iemand die “God zegene je zegt als je niest” zoo als m’n vader vertelde over een oude boer die daarvoor weer trouwde. Ik voel me best en ben helemaal niet bang, maar weet wel dat ik toch iemand moet zoeken en dat doe ik ook vooral omdat ik het beloofde aan je. Ik had 2 aardige ervaringen deze week. Ik kreeg ’n briefje van de vrouw (Belgische) van die Amerikaanse jongen die in Seattle gestudeerd had en die met haar belgische joodsche ouders hier waren ’n drie [begin doorhaling] dagen [einde doorhaling] weken of zoo geleden en die bloemetjes tegen de voordeur hadden gezet later. Wat duidelijk de bedoeling van die jongen ook al was geweest “in fact to see yr house was the major reason for visiting Holland. Our experience was no disapointment to us not only because we truly liked yr house a great deal, but even more important we enjoyed meeting you as a person”. Ik vind het zoo eerlijk over het huis ze bieden me ook aan fotos te sturen al begrijpen ze wel dat ik al een hele collectie heb. // “We rembered that one of yr daughters lives in Long Island New York. We also recall that she travels a lot. Please when you write to her mention that if she ever comes through Boston and would like to meet us, that she has to look us up in the telephone book and call us. The name is David W Conover [?] and the address 158 W Brookline street. Het waren maar eenvoudige menschen hij werkte bij ’n architect in Boston. Misschien kan hij [begin doorhaling] je [einde doorhaling] als je daar behoefte aan hebt ooit je inlichtingen geven over arch. verenigingen enz en over Seattle. Ik durfde niet goed te [begin doorhaling] vragen [einde doorhaling] praten over die baan daar en vertelde dus niets daarvan. De tweede was ’n telefoontje van ’n jonge vrouw die in Febr. met haar juist afgestudeerde (in Delft) man hier was en die per sé wil dat als ik eens iets zien wil en niet goed er per trein heen kan dat ik [begin doorhaling] me [einde doorhaling] dan haar in Rijswijk op moet bellen dan komt ze me halen en zoo belde zij mij op over de Struycken tent en of ze me mocht komen halen en weer thuis brengen en er hielpen geen bezwaren [begin doorhaling] en dat [einde doorhaling] alhoewel ik toch met de trein naar Voorburg kon komen. Ze kwam en ’t was een prettige dag want het is ’n interessante vrouw met een heel moeilijke jeugd en die zoo gegrepen was geweest door het huis dat ze het eerst helemaal had moeten verwerken eer ze weer contact kon opnemen. De plotseling [begin doorhaling] gekregen [einde doorhaling] inslaande indruk was “Zoo kan het dus ook, zoo leven. Zoo wilde ik het maar dacht dat het niet mogelijk was”. De man die ik later weer ontmoette in hun huis waar ik mee at vond ik [begin onderstreping] minder [einde onderstreping] [begin doorhaling] aardig [einde doorhaling] sympathiek was wel erg aardig, was pas voor zichzelf begonnen erg serieus. Verbouwing van een grote prachtige tabaksschuur in de buurt van Rhenen en Venendaal tot woonhuis. Toch was het heerlijk weer eens over architecten leven en werk en Delft te horen. Er zit daar ’n groepje jongens die van R. een week? les hebben gehad en die allemaal daar bij een [begin onderstreping] heel sterke [einde onderstreping] bewondering en waardering voor R kregen, die zeker nog nawerkt, bij ieder anders natuurlijk. Tot die groep hoorde ook Teun Koolhaas Ze zeggen dat R hem de beste vond. Koolhaas is ongelooflijk bekend en bemind in dergelijke Hollandsche kringen. Iedereen [doorhaling] noemt hem, al weten ze niet dat ik hem ken! Zij vertelden dat Koolhaas in New York ook via z’n vader heel veel relaties had en dus dacht ik dat hij misschien ook wel eens wat voor je kon horen. Hij schijnt ook wel ’n flinke kant te hebben “dat moet ook wel met zoo’n snel[…], maar [begin onderstreping] eigenlijk [einde onderstreping] is hij de dromer en stille opmerker zooals ik hem ken, begrijp ik wel. uit de verhalen Ik hoorde nog niets meer van hem na die kaart uit New York, en de andere vrienden hoorden helemaal niets
Titel
Brief van Truus waarin ze vraagt of Han architecten weet die kamers in haar huis kunnen aanpassen en zij vertelt over haar ontmoetingen met architecten waaronder Teun Koolhaas
Datering
1967-10-08
Objectnummer
D1913

Truus Schröder-Schräder

Truus Schröder (1889 - 1985) is niet alleen opdrachtgever van het wereldberoemde Rietveld Schröderhuis, maar ook architect en binnenhuisarchitect. Samen met Gerrit Rietveld ontwerpt ze haar bijzondere woonhuis. Daarnaast staan er meer architectuurontwerpen, woninginrichtingen en meubelontwerpen op haar naam. Aan Schröder danken we een deel van Rietvelds papieren nalatenschap: in haar huis ordent en archiveert ze duizenden tekeningen, schetsen, brieven en documentatie rondom zijn oeuvre. Dit Rietveld Schröderarchief wordt beheerd door het Centraal Museum.

Bekijk volledige profiel
Techniek
blauwe pen op luchtpostpapier
Afmetingen
Verwerving
aangetroffen (2019)
Geassocieerde onderwerpen
Opschriften en markeringen
:
Opmerkingen
  • Ppschrift op enveloppe: 10 win. [?] plastic voor stoelen etc. De brief eindigt abrupt zonder ondertekening.
Rechten
Collectie Centraal Museum Utrecht / Rietveld Schröderarchief © Pictoright