Zondag 22/3/1964. Lieve Keetje. Rietje ligt te slapen op onze kamer en ik doe dat niet want dan slaap ik ’s nachts niet zoo goed. We zijn al aan onze laatste middag hier. Het was erg uitrustend. Donderdag BNA waar v Tijen de rare situatie Molière Rietveld en Merkelbach aan elkaar praatte als 3 punten van een driehoek. R voorop als de kunstenaar, Molière als de filosoof-denker [begin tussengevoegde tekst] die zich wel eens vergist had [einde tussengevoegde tekst] en Merkelbach als de vooral sociaal voelende. Het verzoende je volledig met het geval. We hebben ’s avonds in de Motel (bd Amstel) gegeten met v Tijen en vrouw e v Tricht. R noemde mij met name, jou en Gruns wel maar niet met name, maar duidelijk te begrijpen en v Tricht en v Dillen weer wel. Ja. Jan, moest hij noemen, dat was ’n verzoek van Petra, z’n vriendin maar toch op ’n klacht (?) a Jan, die vond dat R’s kinderen altijd zoo in de schaduw stonden van hun vader! R trok het zich aan omdat in dezelfde week broer had gezegd dat ik er zoo beschaduwd af kwam en v Tricht geklaagd had. Je weet wel omstreeks kerstmis. Dit sloeg niet op deze BNA huldiging maar R had het zich toen nogal aangetrokken [begin tussengevoegde tekst] voor en in z’n ziekte [einde tussengevoegde tekst] en gebruikte deze gelegenheid ervoor. Ik heb toen aangedrongen dat hij jullie dan ook zou memoreren, want wat je verzwijgt spreekt soms het sterkste vind ik en nu kon iedereen die het interesseerde begrijpen dat jullie ook waren toegegaan om je eigen weg te vinden en te gaan! Er is daar helemaal geen Sonsbeek aan geboden (al gaat het wel door) die middag. Had ik dit geweten, was ik niet gegaan. Ik heb niemand gefeliciteerd. R niet, Molière niet, voor m’n eigen voldoening, maar niemand heeft het gemerkt, hoogstens Molière of Mevr. Molière, die heb ik pas na afloop ontmoet. Ken jij die secretaris Kunstz? Ik had een wonderlijk gevoelig briefje van hem + nog een telefoontje bij het binnenkomen werd ik vlug aan hem voorgesteld en alhoewel we elkaar nog zouden spreken heb ik hem niet meer gezien en ik denk dat hij misschien [begin onderstreping] jou had gedacht als mevrouw [einde onderstreping] Schröder en hij zich dood schrok dat ik ’n oude vrouw was. Het zal zich nog wel oplossen, denk ik, want het geheel is te dol zoo. Het was ’n tamelijk vervelende middag. V Tijen sprak erg goed en het dinertje was heel gezellig. V Tijen kwam helemaal los. Over het huis heb ik eigenlijk met […] niemand gesproken, ik geloof even met Maaskant [?] en met Ranke de Vries of Klaas ik weet het niet meer! Hoge Veluwe met […] was erg aardig vrijdag en het plekje voor Sonsbeek heel geschikt, alhoewel natuurlijk niet zoo mooi als in Arnhem! Volgende dag opening daar v vd Velde [?] tentoonstelling die ik erg interessant vond maar waar bijna geen architecten waren! Reinink opende hem en ik heb Reinink eindelijk gesproken. // Reinink deed eerst erg koel kortaf tegen mij en erg lief tegen Riet en om hem te oriënteren sprak ik over Jan Poel. Dat leek me nogal mis. “Wat ’n verschillende mannen zei hij en toen hadden we het direct over ’n event. benoeming v Jan in Nijmegen. Hij deed of dat nog niet glad zat en zei dat Jan er wel erg op rekende, waarop ik zei dat ik niets gehoord had er over de laatste tijd want dat ik Jan altijd misliep. Oxenaar vroeg ons om mee te gaan dineren met Reinink geloof ik en de Belg gezant enz enz. maar R heeft er gelukkig voor bedankt, want hij is echt oververzadigd van al die officielerigheid (Reinink is er goed met R in Van Goghmuseum. Je ziet dat hij echt op R gesteld is) R vertelde argeloos van Utrecht dat ze zoo die fruit en groentehallen zorgeloos hadden doen verdringen dat voor de Jaarbeurs destijds en dat die dingen altijd te laat opgemerkt werden, waarop ik gauw zei dat dat in Utrecht wel bijzonder sterk was. Ik weet niet op het te veel was, maar ik geloof het niet. Toen werd R nog aangesproken door die heel erg dikke meneer v h bestuur Van Anker [?] v die Sonsbeektentoonstelling, die wilde weer zoo’n paviljoen en ik begreep nu meer permanent in 65 en weer op dezelfde plek. Ik kreeg de indruk dat ze wel weer zoo’n luchtig geval wilden voor een niet te dure prijs en ik ben er helemaal niet enthousiast voor tot nu toe. Er mankeert nog maar aan dat ze gaan zeggen dat zij er een claimrecht op hebben; nu zei hij het even, voor ’n grapje. We hebben heerlijk rustige dagen gehad en zijn steeds voor of na de buien op pad geweest hadden zon en zacht weer! Ik voel me een stuk meer uitgerust. Ik heb je beschrijving v d films hier goed doorgelezen en zal thuis de kaart v Los Angeles er nog eens bijhalen. Je laatste brief die ik nog weer eens had willen overlezen en die ik altijd als ’n rat weg stop kon ik helaas bij ’t vertrek zoo gauw niet vinden, maar morgen thuis als deze al gepost is, kijk ik hem nog eens […] naof er nog iets te beantwoorden in staat. Gisteren zag Gudel ons ineens lopen in Apeldoorn. Br had haar niets verteld van ons uitje blijkbaar. Zij zei toen dat [begin onderstreping] Els [einde onderstreping] in Hattem was. Ik denk dat de ‘Roover’ in de tuin daar staat. Ik had Broer nog even half in Apeldoorn verwacht maar nu zal hij in al die drukte niet weg kunnen. Gudel kwam en vanmiddag ook. Ze moest eerst naar Groningen. Zus was deze week juist niet [toegevoegd] maandag [einde toevoeging] in Otterlo. We zijn heerlijk terug gereden, zagen onderweg nog in A’foort werk van Heyboer dat erg mooi was geworden. Etsen, prachtig verdeeld vaak. Hij schijnt ook heel grote vellen te maken. Mooi op ’n wand museum. Je kaart over de brand lag op ons te wachten, was zaterdag over vrijdagavond gekomen. Ik was eerst wel ongerust maar rekende er op dat Flor of Esther waakzaam waren en nu zeker getelegrafeerd zouden hebben (als er wat was). Wat heeft die kaart er nog nog lang over gedaan hè? Ik hoop Han dat je ’n beetje prettig Paaschdagen hebt zat en zondag.