Zondagmorgen [toevoeging met andere pen en ander handschrift] 19-12-1949 [einde toevoeging] Liefste Hanneke, Cora. Nu wensch ik jullie fijne kerstdagen in de sneeuw die zoo fijn zijn dat je ze nooit zult vergeten. De onze zullen vol afwisseling zijn en ik zal in de gelegenheid zijn Zusje echt plezier te doen door te proberen Margaretas bezoek erg prettig te laten verlopen. Deze week nog komen haar meubels uit Dordrecht naar A’dam. Ik weet niet of ze de dingen bij jou direct nodig heeft. Ik geloof niet alles, maar dat zien we wel. Voel je er soms voor dat ik vast een tegelstapeltje voor je bestel? Ermi kreeg ’n mooi 60x60 met marmerglas tegels (ingesloten) kostte +- 37 inkoop. Als ’t jou niet kan schelen kun je ook wachten. Wij vinden het ’n beetje naar je kamer af te tuigen, begrijp je wel! Ik stuurde jullie (schreef ik dat al?) ieder ’n kersttractatie, die ook voor Annemarie besteld was, als ze bij jullie is en ook stuurde ik de besjes. Niet veel want de vogels hadden toch alweer de meeste besjes eruit gepikt, die zakkers. Ik heb ze flink uitgefoeterd en ze keken echt schuldig maar bleven rustig zitten voor de volgende keer. Er zaten er nog lekkere waar ik niet bij kan. Hierbij een brief van Oom Jan, een blad uit de familie annalen! Zonder commentaar mijnerzijds. // Ik was op een aardig weekend van Goed Wonen. Met veel leven, weinig verschil van mening vooral winkeliers, ontwerpers, en met situaties waar ik dikke tranen bij gelaten heb. Van de Broek loste alles geschmeidig op en ik heb de man z’n ditmaal helder betoog dat lang in onweerstaanbare vaart over ons golfde, bewonderd. Het is een vrolijk mensch, ondeugend, praktisch, vlot, die echt warm lopen kan (hoe lang dat weet ik niet). Hij moet in zekere zin wel knap zijn. Het was ’n wonderlijk mengpoel van menschen waarvan de meeste meevielen. Ik was er ’s morgens alleen en voelde me niet al te eenzaam. Sandberg was er ook ’n uurtje. (Is altijd erg voorkomend tegen me). Ook was ik met R bij Rash[?] en Doschefoer[?] voor een van zijn behangselsontwerpen dat nu uitgevoerd was. Die Do[?]hefoer zelf was ook al zo’n boersch type om te zien, maar zo gul. Origineel gul als een kwajongen. Verder zat ik in donkere storm en regen in A’foort telkens in een verwarmde taxie, wat me als het toppunt van behagelijke luxe aandeed. En ik je vooral vertellen moet. Het was ’n invitatie van Riet want ik had eigenlijk niet de moed, toen ik ’s avonds in de Stationsstraat de bus v A’foort stond te wachten om er nog door te gaan. Dit overkomt me niet vaak. Te dun hoedje op. Dat kan Cora meevoelen, dit vind ik het armoedigste. We gingen toen met de trein en taxie, want het weekend was in een jeugdherberg buiten A’foort. ’n [begin onderstreping] Prachtige, [einde onderstreping] moderne villa met ’n grandioos uitzicht. 11 uur weer weg, ’s avonds volgende morgen om half tien was ik er weer. Terug we toen met v d Broek. Ik houd van zoo’n leven. Ik geloof dat ook op mijn leeftijd rust roest en dat je het zoeken moet in ontspanning en niet in rust als je gezond bent. In de afwisseling. Ik legde ’n contact tusschen […] oud + goed wonen en zus voor het bewerken van de vrouw, de toekomstige arbeidersvrouw en dat dit ook enige resultaat geeft. Zorgde dat we fotootjes uit de Stijltijd die daar waren in handen kregen, om te reproduceren en dat R. er bij was. Het is leuk te horen hoe R als gangmaker onder deze menschen vereerd wordt, maar zei een winkelier: “als ik mijn comp. ’n Afbeelding v R laat zien dan hapt hij naar lucht.” Ik geloof toch wel dat in Holland ’n stadium is aangebroken van ’n terugzien op de afgelopen na-oorlogsche jaren, ’n samenvatten en ’n opnieuw oriënteren. Bij mezelf had ik het ook opgemerkt. Het zal wel samenhangen met de devaluatie, het schijnbaar ! afnemen van directe oorlogsdreiging en de ontwikkeling in Indonesië. Er is iets roerloosigs doorbroken lijkt me. Laten we het ons verbeelden ook als het niet zoo erg zoo is. Het brengt me de moed er weer in. Ik hoorde dat […] […] zoo opgetogen is met z’n bureau dat je er geen kwaad woord over zeggen mag. Zelf vind ik het ook zoo prachtig. Je zusje komt dus in de Apollolaan, vlakbij de Rijksverz. Bank te wonen. Ze zou er het liefste alleen zitten met enkele nachten een kamer verhuurd, maar Tineke weet nog niet hoe of wat, met dat grachtenhuis. Wat mag jij dankbaar zijn dat je gratis woont. Het is zoo’n hap uit je salaris. Zus zal heel zuinig moeten leven, denk ik. Ze moet zich goed kleden weet je. Ze krijgt 17 [?] per k.k. vergoeding voor het wagentje, maar misschien wordt dit nog veranderd in 60 gld p. maand + ku +- 10 [?]? wat ze liever zou hebben. Broer is weer thuis, zegt hij. Heeft een mooie kamer met eigen wc., douche en kleedhokje, nam divankleed en gordijnen mee uit Holland. Er is wel spanning maar zelf zijn ze niet bang en hebben vertrouwen in de wil tot samenwerking v d Kepl kant. Er zal nat. wel een wat gebeuren, maar “dat lijkt uit de verte zooveel erger meestal.” Hij was al op Sumatra met z’n baas, en wie zag hij toen hij uit het vliegtuig stapte? Annetje Rädecker! Nu heb ik je dan weer zoo het een en ander van hier verteld. Dan kom je er zoetjes aan wat in. Vind je al dat naar? Blijf je liever in de sneeuw? Dat het jullie veel veel goed mag doen. Kreeg je brief uit Brazilië? We waren [?]-nieuwsgierig zoals Zus dat noemt. Allebei ’n kerstkranje als omhelzinkje v moeder Guup.