Ga direct naar hoofdinhoud

Ritje op de Solex met Gerrit Rietveld

Ritje op de Solex met Gerrit Rietveld

Ritje op de Solex met Gerrit Rietveld

Lieve Han en Cora. Zoo zat ik dan op Cora’s verjaardag boven op de solex. Eigenlijk zaterdag al. Met Riet bij het stadion geoefend. Riet begon te vertellen dat je er niet zachter dan 20 km mee mocht rijden en dat je vooral iets niet moest doen. De moed was meteen in mijn sandalen, maar … mijn laatste redding: “Ik geloofde het niet! Ik had toch goed geïnformeerd.” Dus vertikte ik om me aan dit voorschrift te houden en na eerst eens rondgetourd zonder motor, toen met motor op en neer gingen we hete anijsmelk drinken in Rhijnauwen, zoo echt toepasselijk! Onderweg lag een boerenhond hardnekkig naar m’n voorwiel te keffen en moest R tot tweemaal toe met z’n fiets die hond de weg versperren, de 2de keer tot ik uit bereik en gehoor was. Riet beweerde me best te kunnen bijhouden maar bij thuiskomst trok hij toch z’n jasje uit en moest gaan liggen. Zondag op m’n eentje naar Marie. Beetje vochtige straten, enige voetbalmensch-menschen, gekke keien bestrating op de vosseg. dijk [Vossegatsedijk], maar zonder afstappen, water en bloed zwetend, kwam ik (alleen) bij Marie in de buurt aan. Het laatste eindje liep ik met opgelichte motor, dat hoort zoo. Nou Marie was er niet. Briefje in de bus en toen er weer op. Maar nu deed hij het haast niet. Daarbij een Tuut achter me en geen rijbewijs! Hij zag me klungelen, dus tilde ik weer de motor af en hij kon me niets maken. Hij cirkelde om me heen en verdween tenslotte! Op de Maliesingel weer er op en toen de motor beter aange[?] denk ik en daar ging ze, ventre à terre, zoals mijn vader zei. Dit wil zeggen met ’n vaartje naar huis. Waar ik met trillende knieën op ’n stoel neerviel. Toen moest Christie gewaarschuwd, die ziek was. 3 keer telefoon bel. was de afspraak dan wist ze het en daar stoof ik de lege verkeersweg op en wuifde met m’n handje. Ze kreeg daar buikpijn van. Toen terug toen nog ’n keer en toen was de pret van het kijken er al af en kon ik naar stal. Daar [?] de koppen v Ine en Edith uit het Edith [?]derertje en moest de zaak weer in de breedte en lengte besproken worden. Iedere keer als Ine dan de [?] kwam toeterde ze ene en als de Telef voor mij gaat geven ze ook geluidssignaal. Ik zal er nu wel gauw helemaal om zijn. Het is een beetje als met schaatsen rijd. Het gaat mij [begin onderstreping] veel [einde onderstreping] te krampachtig maar het gaat. // Het is natuurlijk niet het beste seizoen er voor. Het is koud op je hoofd (ik heb nu m’n bontmutsje, staat best) en om je knieën maar ik heb nog dikke kousen van Annemarie. Zeg haar dat vooral. Dus hartelijk dank! Allebei. Bij Rhijnauwen riep ik “wat heb ik toch ’n fijn leven, op m’n zestigste nog op ‘m’n motor’ en Christie zal het ook wel doen en als we zeventig zijn, zijn er wel dichtgebouwde driewielertjes met motor voor ons. Hoe was de verjaardag? Vast wel prettig als Cora niet ziek was van de reis, tenminste. Van broer is er een foto voor je hier en hij schreef ook een aardige brief van de boot bij Kreta. Ze hadden net een geweldige storm, of eigenlijk maar harde wind gehad, maar dwars op het schip. Broer viel over met tabouret en al, danste een pirouet en vond zich terug in een groot vloerkleed dat met hem weg dwarrelde. ¾ vd menschen nu ziek. Hij net op ’t randje maar net niet. Misschien dankzij de pilletjes die ik meekreeg van mevrouw van het oosten, en die hij innam. Ik denk dat we een vrolijke kerstmis zouden hebben als Margaretha ([?] zus) en jullie er zouden zijn. of ik in A’dam bij zus eventueel. Zo gauw je meer weet moet je het maar zeggen. Ook moet ’t oog op de kleine kinderen. // Ik heb het skipak zaterdag verstuurd maar niet per luchtpost. Hoop dat het op tijd arriveert. Ook de kopjes zijn verstuurt. Zus is naar de KLM in Den Haag “praten”. Morgen geeft ze haar eerste les “i u” dan. Woensdag jaardag Els, en zus daarna n. Ootmarsum. Het fiat mankement valt erg mee. De vloer hoeft er niet uit, Zus voelt er zich volkomen veilig in, maar via Den Haag naar Ootmarsum vindt ze toch wat ver omdat ze nog maar 50 km rijden mag de laatste tijd. Van het Sted. Museum kon ik bij het KD niets vinden in de krant en An die het met sturen zou is direct na haar logeerpartij ziek geworden en heeft het vast vergeten. A’dam zal je dus moeten inlichten. Thera bedankte me voor ’n klein boekje met haar verjaardag en vroeg met eens bij haar te komen kijken. Vereerd tot achter m’n oren. Verstandig plan om in etappes terug te komen. Waarom blijven jullie niet nog een dagje extra in Maastricht. Daar is wel wat te kijken. De Nescafé moet je vooral niet doen als dat ’n beetje duur is! Had ik me niet gerealiseerd. Krijg wel koffie uit Indonesië! Men zegt dat de koffie vrij komt, alleen erg duur. Nou ja, dan drinken we cacao. // Ik ben erg benieuwd wat je gaat doen, of je nog naar Morant [?] gaat en wat Giedeon je raadt. Je zult je toch niet te veel moeten vastklampen aan Amsterdam, dunkt me, maar ik wil er [begin onderstreping] niets [einde onderstreping] geen invloed op uitoefenen. Er kwam ’n bericht dat je door een vergissing de Readers-Digest niet meer kreeg maar dat van nu af geloof ik, je dit weer gestuurd wordt. Ik stuur je de brief “separaat”. Ik hoop dat je in Zurich nog eens rondkijkt naar een kapsel voor Zus, die laat [begin onderstreping] misschien [einde onderstreping] het haar afknippen, omdat het zoo vreselijk uitvalt. Natuurlijk glad voor en opzij. De oorbellen staan goed. Verder heeft ze een mooie zware paarsbl. [paarsblauw?] Jersey japon (v 55 gld) in haar bruine mantel uit Zweden. Dit is echt “gezellig af” vind ik. Het nieuwste Engelsche pak zit nog slecht maar die zaak heeft hier een kleermaker. Je moet nu ook eens weer jezelf wat gaan verzorgen. Ik neem aan dat je dit in Ascona niet deed! Hier is het toch wel nodig voor iedere baan. Ik heb allerlei huisverzorgingsartikelen gekocht die ik [begin onderstreping] niet [einde onderstreping] regelmatig gebruik expres, maar waarmee m’n huid véél beter eruit ziet. Nu moet ik nog een haarverzorgingsmiddel hebben. Zus gaat dezer dagen naar een haarspecialist + huidarts. We zullen een afwachten wat dit voor iemand is. In ’t voetspoor van onze solide zus worden we allemaal nog mondain. // Bij de Soroptimisten was van de week een meisje dat erg veel van jou had. Ik voelde me uit de verte bij haar thuis. Zij zag mij helemaal niet, ik was beslist niets voor haar. Ze was heel eenvoudig maar tiptop gekleed en verzorgd. Dat vind ik niet dringend nodig, maar het mag niet lijken op “afzakken” hoor. Dat leek het de laatste tijd wel. Brrrr nu niet mopperen! Kijk meer ’n beetje naar Cora in dit opzicht. Vandaag regent het en het is geen Solexweer, dus werken en doen wat gisteren bleef liggen. Ik stop dan ook. Kijk je nog eens naar het hoofdstel van die gezondheidsmatras van Annemarie? Aan Sinterklaas doen we maar niets, behalve een kleinigheid voor de kleinkinderen. Het leven was zoo afschuwelijk duur de laatste tijd. Met verwacht positief dat tegen jan. [januari] alles wol, katoen enz. [begin onderstreping] veel [einde onderstreping] duurder gaat worden. Weet je dat zus 25 gld. invoerrechten op haar pak […] op 80 gld moest betalen terwijl ze het aan had! Ze is weer helemaal gefouilleerd. “Waarom?” vroeg ze. “Omdat u zooveel reist”. Broer heeft heel geen moeite gehad, niet v. Engel. en niet v Parijs komend. Ik zou willen dat je er in lootte en dat je nog een tijd kan blijven en wandelen. Het zal nu toch wel gauw bekend zijn! Al verheugen we ons wel [begin onderstreping] erg [einde onderstreping] op je terugkomst. Ook Zus! Ik heb niet het gevoel dat je “er al bent”. Dat je weer [begin onderstreping] verlangt [einde onderstreping] naar de schouders er onder en zoo en zoo moet het toch eerst zijn. Dan ben je geestelijk en lichamelijk er weer bovenop. Maar misschien komt dat pas in Holland terug. En misschien met je in Holland eerst nog eens een of twee maanden rondkijken en… je oor te luisteren leggen. Dag Cora. Hoe voel je je in je nieuwe levensjaar? Heb je al zinnigheid in de Solex? Wanneer ga je naar Engeland? Het is alles nog een beetje mysterieus wat er gaat gebeuren. Zeg nog eens aan Annemarie dat mijn bezoek aan Zwitserland zoo’n enorme uitwerking had achteraf! Groet Zurich, Veel goeds in Arosa. Hartelijke groeten allemaal v Guup.
Titel
Ritje op de Solex met Gerrit Rietveld
Datering
1949-11-21
Objectnummer
D1679

Truus Schröder-Schräder

Truus Schröder (1889 - 1985) is niet alleen opdrachtgever van het wereldberoemde Rietveld Schröderhuis, maar ook architect en binnenhuisarchitect. Samen met Gerrit Rietveld ontwerpt ze haar bijzondere woonhuis. Daarnaast staan er meer architectuurontwerpen, woninginrichtingen en meubelontwerpen op haar naam. Aan Schröder danken we een deel van Rietvelds papieren nalatenschap: in haar huis ordent en archiveert ze duizenden tekeningen, schetsen, brieven en documentatie rondom zijn oeuvre. Dit Rietveld Schröderarchief wordt beheerd door het Centraal Museum.

Bekijk volledige profiel
Techniek
pen op papier
Afmetingen
Verwerving
aangetroffen (2019)
Opschriften en markeringen
:
Opmerkingen
  • Truus schrijft over een ritje op de Solex. ‘Cora’ is Cora de Castro. ‘Riet’ en ‘R’ is Gerrit Rietveld. ‘Zus’ is Marjan Schröder. ‘Els’ is de vrouw van Binnert Schröder. ‘Broer’ is Binnert Schröder. ‘An’ is An Harrenstein-Schräder. ‘Giedeon’ is Sigfried Giedion waar Han Schröder een tijd voor werkte. ‘Guup’ is Truus Schröder.
Rechten
Collectie Centraal Museum Utrecht / Rietveld Schröderarchief © Pictoright