‘Femme sans voix’ is een schilderij uit de serie ‘Shadow Women’. De werken kunnen worden beschouwd als eerbetoon aan de onzichtbare heldinnen die gedwongen werden om te migreren als gevolg van economische of politieke crisissen. Omdat we bij de werken van Ymele stilstaan bij een vrouw die de was doet, aan het vegen is of iets schoonmaakt, wordt de schoonheid van deze taken weergegeven en vergeten we bijna dat zij waarschijnlijk onder slechte arbeidsomstandigheden leven. [tekst 2021]Ymeles portretten zijn een eerbetoon aan vrouwen die gedwongen migreerden als gevolg van economische of 
politieke crises. In het Westen verrichtten zij ongeziene en ondergewaardeerde arbeid en uiteindelijk keerden ze 
gedesillusioneerd terug naar hun thuisland. Omdat ze niet gefotografeerd wilden worden, kroop de kunstenaar zelf in hun huid. Het resultaat is een geschilderd zelfportret naar een geënsceneerde foto van onzichtbaar leed, dat hierdoor toch een gezicht krijgt. [tekst 2024]