De beeldtaal van Viviane Sassen is sterk geworteld in het domein van het onderbewustzijn. Lichamen zweven als losse ledematen in het donker of zijn zodanig met elkaar verstrengeld dat ze nieuwe gedaantes vormen. Deze nieuwe collages komen voort uit de techniek van het ‘cadavre exquis’, een creatief spel dat populair was bij de surrealisten. Sassens surrealistische, hybride, dierlijke wezens verschijnen als symbolen van metamorfose en transformatie, op weg naar nieuwe modellen van vrouwelijke identiteit.