Je zou veronderstellen dat de rode vormen delen van stickers zijn die de kunstenaar op een plaat aluminium heeft geplakt. Maar het werk is bedrieglijk: alles is nauwgezet geschilderd. Misschien heeft Joachim Grommek (Wolfsburg 1954) zijn inspiratie wel gehaald uit iets wat hij ergens op straat zag – een muur met over elkaar geplakte affiches bijvoorbeeld, of een plastic tas met opdruk van een supermarktembleem. De herkomst van de compositie op het schilderij is echter niet traceerbaar; Grommek heeft een op zichzelf staand, autonoom beeld gemaakt. In zijn abstractie verwijst het naar de avant-gardistische moderne kunst van de 20e eeuw, zonder dat het daar eenvoudig op voort borduurt. De schilderkunstige perfectie is een uitnodiging om het schilderij aandachtig met de ogen af te tasten. Kleine details vallen dan op, afwijkingen van de geometrie: wat doet dat rode schijfje midden op het beeld; waarom loopt de rand van het rode vlak aan de onderkant van het schilderij niet parallel aan het beeldvlak? Deze kunst is slow art.