Dit drieluik is een van de weinig bewaard gebleven Utrechtse altaarstukken. De afgebeelde personen hadden alle een band en was vermoedelijk bestemd voor het in 1393 gestichte kartuizerklooster Nieuwlicht, dat even ten noorden van Utrecht aan de Vecht lag. Op het middenpaneel is het Laatste Avondmaal weergegeven. Christus, met zijn lieveling Johannes de Evangelist aan zijn borst, reikt naar het lam op het bord dat voor hem op tafel staat. Tussen de duim en wijsvinger van zijn rechterhand houdt hij de hostie. Judas zit tegenover hem. De bundel met geld in diens linkerhand duidt op zijn functie als kasbeheerder en verwijst bovendien naar de zilverlingen die hij ontving voor zijn verraad. De gebeurtenis vindt plaats in een open loggia met tal van renaissance motieven, die doorlopen op de zijpanelen. Open boogvensters met gotische driepassen geven zicht op een weids landschap met in de verte rotspartijen. Zowel in de loggia als in het landschap is nog een aantal gebeurtenissen te zien. Geheel links zien we Christus op de olijfberg; links op het middenpaneel het Judasverraad en de voetwassing die tijdens het avondmaal plaatsvond, en op het rechterpaneel de kruisdraging. Aldus ontvouwt zich in chronologische volgorde een deel van het passieverhaal. 

Op het linker luik zijn hun zonen Jacobus en Vincentius Pauw afgebeeld, samen met hun neef Petrus Zas. Deze waren met elkaar verbonden door het huwelijk van Ghijsbertus Pauw en Adriana Zas. De heiligen achter hen zijn Laurentius of, en meer waarschijnlijk, Vincentius van Zaragoza en Sebastiaan. Op het rechter luik is waarschijnlijk hun tante Digna Zas voorgesteld, de zus van hun moeder. De heiligen Joris en Johannes de Evangelist staan achter haar. Als het drieluik gesloten is worden de heiligen Nicolaas en Catharina zichtbaar. Ze bevinden zich in een heuvelachtig landschap met opnieuw grote rotsformaties in de verte.

Het altaarstuk, afkomstig uit de beroemde collectie van de joodse kunsthandelaar Jacques Goudstikker, werd in 2010 van de erven aangekocht door de Stichting Van Baaren Museum en kon zo opnieuw als bruikleen worden toegevoegd aan de collectie van het Centraal Museum.