Jan Weenix specialiseerde zich rond 1680 in het schilderen van stillevens met wild en gevogelte. Dit genre was ontwikkeld en populair gemaakt door zijn vader, Jan Baptist Weenix. De groeiende middenklasse kreeg rond 1650 meer interesse in de jacht, waardoor de belangstelling voor dit genre toenam. Op dit schilderij is een agressieve witte hond afgebeeld, die de omringende dieren wegjaagt van een dode parelhoen. Zijn nagels zijn roodgekleurd van het bloed van zijn prooi.