Rietveld noemde de zigzagstoel “… een schotje in de ruimte …. Het is geen stoel, maar een constructief grapje. … het zigzagje.” De zigzagstoel is een van de vele achterpootloze stoelen uit de tweede helft van de jaren twintig. Bovendien is het een van Rietvelds pogingen om een stoel machinaal uit één plaat materiaal te maken. Voor de vorm keek hij waarschijnlijk naar een ontwerp van de Duitse gebroeders Rasch die in 1926 als eersten een dergelijk model publiceerden. Rietveld heeft lang aan het ontwerp gesleuteld. De uitvoering in stalen buis bleek constructief niet sterk genoeg.Rietveld wilde een stoel maken uit één plaat materiaal, die als een lijn in de ruimte zou staan. Rietveld zag het ontwerp zelf als een "constructief grapje". Later werd de stoel gezien als het zuiverste voorbeeld van de synthese tussen vorm, functie en constructie in het oeuvre van Rietveld. Het klassieke model van de zigzagstoel ontstond pas na een aantal experimenten in diverse materialen. Vier proefexemplaren van de zigzagstoel met stalen buis stonden in 1933 in de koepel op het dak van Metz & Co. Het laspunt van de poten bleek niet stevig genoeg. Dit model kreeg dan ook geen vervolg.