Gedurende zijn werkzame leven beoefende Otto van Rees uiteenlopende stijlen, van Kubisme tot Expressionisme en Dada. In de jaren tien van de vorige eeuw benadrukt Van Rees het tweedimensionale vlak in zijn schilderijen en kijkt hij voor de dieptewerking naar de Japanse en Egyptische kunst. In deze jaren schildert hij meermaals het thema van Adam en Eva. In dit schilderij verbeeldt hij hen en profil als een paar dat gemoedelijk bij elkaar zit. De natuur is scherp afgesneden en alle elementen worden nadrukkelijk omlijnd. De slang (het kwaad) en de boom zijn afwezig. Van Rees verbeeldt de idylle van vóór de zondeval, de verloren gegane eenheid tussen mens en natuur.
Otto van Rees ontmoet in 1903 zijn partner en kunstenaar Adya van Rees-Dutihl, met wie hij samen woont en werkt in Frankrijk, Italië en Zwitserland. Ze maken er deel uit van de internationale voorhoede van de moderne kunst, waaronder het kubisme in Parijs en dada in Zürich. Naast schilderijen, tekeningen en etsen maakt hij talloze muurschilderingen, waaronder voor het Gebouw voor Kunsten en Wetenschappen in Utrecht. Vanaf 1939 vestigt hij zich in Utrecht.