In 1906 werd Aleida van Ogtrop-Hanlo samen met vijf van haar kinderen door Thérèse Schwartze geportretteerd. Schwartze was omstreeks 1900 een van de belangrijkste societyschilders in Nederland. Fikse strikken, nonchalante ruches, doorzichtig kant naast glanzende zijde en satijn en matte mousseline, crêpe en chiffon: Thérèse Schwartze kon het oppervlak van kostbare stoffen meesterlijk naschilderen. Ze portretteerde vaak rijke families, die zich naar de laatste mode konden kleden. Vooral de hoofdtooi met de vogel van moeder Aleida en Maria’s grote zwarte hoed met roze strikken waren heel modieus rond 1900, midden in de Europese ‘mooie tijd’, de belle époque.  

Schwartze's klantenkring bestond uit de adellijke en burgerlijke elite in Amsterdam en Den Haag, Ook leden van het koningshuis poseerden voor haar. Op de portretgroep wordt Aleida van Ogtrop-Hanlo omringd door, van links naar rechts, Adriënne (‘Zus’), Pieter (‘Piet’), Maria (‘Misel’), Eugènie (‘Toetie’), en Adèle (‘Kees’). Het jongste kind, Joanna (‘Jennie’) was nog niet geboren. Echtgenoot Henricus Joannes van Ogtrop liet zich in dezelfde tijd door Isaac Israels portretteren, staand, in rokkostuum en met een sigaar in de hand. De verschillen tussen de beide portretten zijn groot, wat Van Ogtrop blijkbaar ook beoogde. Zo liet hij zichzelf zien als een bekwaam zakenman en bestuurder. Het beeld van zijn vrouw en kinderen is daarentegen landelijk dromerig, de kleding is rijk en de kleurstelling van het geheel is poëtisch. Schilderkunstig trad Thérèse Schwartze hier in de voetsporen van de beroemde 18de-eeuwse Engelse portretschilder Thomas Gainsborough. De portretgroep is een prachtig schilderij, met zwier en vaardigheid geschilderd. Het geeft een goede impressie van het zelfbeeld van de hogere klasse in Nederland aan het begin van de twintigste eeuw. [tekst 2023]In 1906 werd Aleida van Ogtrop-Hanlo samen met vijf van haar kinderen door Thérèse Schwartze geportretteerd. Schwartze was omstreeks 1900 een van de belangrijkste societyschilders in Nederland. Haar klantenkring bestond uit de adellijke en burgerlijke elite in Amsterdam en Den Haag, Ook leden van het koningshuis poseerden voor haar.
Op de portretgroep wordt Aleida van Ogtrop-Hanlo omringd door vijf van haar kinderen, van links naar rechts Adriënne (‘Zus’), Pieter (‘Piet’), Maria (‘Misel’), Eugènie (‘Toetie’), en Adèle (‘Kees’). Het jongste kind, Joanna (‘Jennie’) was nog niet geboren. Echtgenoot Henricus Joannes van Ogtrop liet zich apart portretteren. Rond de vervaardiging van de portretgroep reisde hij af naar Parijs, om zich staand, in rokkostuum en met een sigaar in de hand, door de gevierde Isaac Israels te laten vereeuwigen.
De verschillen tussen de beide portretten zijn groot, wat H. van Ogtrop blijkbaar ook beoogde. Zo wilde hij zichzelf laten zien als een bekwaam zakenman en bestuurder, die zijn zaken goed voor elkaar had, gezien zijn niet geringe omvang. Het beeld van zijn vrouw en kinderen is daarentegen landelijk dromerig, de kleding is rijk, en de kleurstelling van het geheel is poëtisch. Schilderkunstig trad Thérèse Schwartze hier in de voetsporen van de beroemde 18de-eeuwse Engelse portretschilder Thomas Gainsborough.